Oh Yeah Its Free!

Welcome

Καλώς ήρθατε στο νέο μας blog free-vres θα προσπαθούμε κάθε λίγο και λιγάκι να προσθέτουμε νέους οδηγούς , νέα πράγματα στο blog να παραμένει ενδιαφέρον..

Blogger Love

Μεσα στις ταινιες

Η ΤΕΧΝΗ ΤΗΣ ΜΟΥΣΙΚΗΣ

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ιστορία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ιστορία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Παρασκευή 10 Φεβρουαρίου 2012

Τι εκαναν οι ελληνες για τον κοσμο;


«Είστε ανεύθυνος λαός», «Δεν πληρώνετε τους φόρους σας», «Είστε βολεμένοι», «Λειτουργείτε με ωχαδελφισμό», «Είστε τεμπέληδες»… είναι μερικές μόνο από τις φράσεις που χρησιμοποιούν σήμερα οι περισσότεροι Ευρωπαίοι - πολιτικοί και απλός λαός για να μας χαρακτηρίσουν! Η κρίση μπορεί να έφερε τα πάνω κάτω, όμως κανείς από αυτούς δεν πρέπει να ξεχνάει! Τι; Αυτά που η Ελλάδα έκανε για τον κόσμο ολόκληρο, προσφέροντας βασικά στοιχεία πολιτισμού και ανθρωπισμού. Κι αν το ερώτημα «Τι έκαναν οι Έλληνες για τον κόσμο» σάς φαίνεται… ρητορικό, ελάτε να δούμε μαζί 10 σημαντικά πράγματα που… ταξίδεψαν από τη χώρα μας σε ολόκληρο τον πλανήτη, για να γίνει καλύτερος!


1. Σύγχρονοι Ολυμπιακοί Αγώνες





Οι πρώτοι σύγχρονοι Ολυμπιακοί Αγώνες έγιναν το 1896 στην Αθήνα. Αν και το ελληνικό κράτος αντιμετώπιζε πολλά οικονομικάπροβλήματα, οι Έλληνες κατάφεραν να οργανώσουν τους πρώτους Ολυμπιακούς Αγώνες με μεγάλη επιτυχία. Η μικρή τότε Ελλάδα έστειλε στον κόσμο ένα μήνυμα ειρήνης και φιλίας μεταξύ των λαών, ενώ αυτή η πρώτη διοργάνωση έβαλε τα θεμέλια για μια διεθνή αθλητική οργάνωση που έμελλε να γίνει η μεγαλύτερη αθλητική γιορτή του πλανήτη!


2. Σύσταση Δικαστηρίων



Η αρχική έννοια σύστασης δικαστηρίου για την απονομή δικαιοσύνης βρίσκεται στην ελληνική μυθολογία και μάλιστα γινόταν από τους ίδιους τους Ολύμπιους Θεούς, από τους οποίους προϊστορικά πέρασε στην Αρχαία Ελλάδα, αρχικά να απονέμεται από τους βασιλείς και αργότερα ανατέθηκε στα δικαστήρια. Στην αρχαία Αθήνα ονομαστά ποινικά δικαστήρια ήταν η Βουλή του Αρείου Πάγου, το Παλλάδιο, το Δελφίνιο και η Ηλιαία.


3. Θέατρο




Κάθε πόλη στην αρχαία Ελλάδα είχε τουλάχιστον ένα θέατρο. Οι πόλεις-κράτη είχαν μεγάλο ανταγωνισμό μεταξύ τους, παρουσιάζοντας πολλές παραστάσεις εν είδει διαγωνισμού, ενώ η σημασία του θεάτρου ήταν τόσο μεγάλη για τους αρχαίους, αφού άφηναν ακόμη και τους κρατούμενους των φυλακών να παρακολουθούν κάποια έργα. Χτισμένα πάνω σε λόφους, έτσι ώστε να μπορούν οι θεατές να βλέπουν με ευκολία τη σκηνή, το Αρχαίο Θέατρον άφησε το στίγμα του στον πολιτισμό ανά τους αιώνες.


4. Δημοκρατία




Η αθηναϊκή δημοκρατία ήταν το πολιτικό σύστημα που αναπτύχθηκε στην αρχαία ελληνική πόλη-κράτος της Αθήνας και ήταν η πρώτη γνωστή δημοκρατία αλλά και η πιο σημαντική κατά την αρχαιότητα. Το δημοκρατικό πολίτευμα της κλασικής Αθήνας αποτελεί ένα ανεπανάληπτο πρότυπο συμμετοχής του λαού στα κοινά, ενώ η δημοκρατική διακυβέρνηση έφτασε σε βαθμό υποδειγματικού δημοκρατικού πολιτεύματος στα χρόνια του Περικλή, στο λεγόμενο «χρυσό αιώνα».

5. Ντους




Οι Έλληνες ήταν οι πρώτοι που είχαν αποχετευτικό σύστημα, ενώ διοχέτευαν τα νερά των υδραγωγείων σε ένα μεγάλο κοινόχρηστο ντους (που χρησιμοποιείτο από πλούσιους και φτωχούς). Οι ανακαλύψεις στην Πέργαμο αποδεικνύουν του λόγου το αληθές, ενώ οι Ρωμαίοι πήραν την ιδέα αυτή από τους Έλληνες και την εξέλιξαν.



6. Ο αναλογικός υπολογιστής





Πάνω από έναν αιώνα πριν ανακαλύφθηκε ένα »περίεργο» εργαλείο από δύτες στο βυθό της θάλασσας των Αντικυθήρων. Ήταν ένας αστρολάβος; Ήταν ένα αστρονομικό ρολόι; Ή κάτι άλλο; Για πολλά χρόνια, η συστηματική εξέταση του αντικειμένου απέτυχε να φωτίσει τη σκοπιμότητα του περίεργου αυτού μηχανήματος. Όμως, η έρευνα τα τελευταία πενήντα χρόνια έχει ρίξει λίγο φως. Ο περίφημος Μηχανισμός των Αντικυθήρων είναι ασχολείτο με τα αστρονομικά φαινόμενα, λειτουργώντας ως ένας περίπλοκος μηχανικός «υπολογιστής» που παρακολουθούσε και κατέγραφε τους κύκλους του ηλιακού συστήματος.


7. Πίτσα




Οι πίτες με διάφορους γευστικούς συνδυασμούς (ελιές, τυρί και χόρτα) ήταν το αγαπημένο σνακ των αρχαίων, ενώ το πρώτο είδος πίτσας ήταν ο επονομαζόμενος «πλακούς», δηλαδή μία βάση από ψωμί πάνω στην οποία τοποθετούσαν διάφορα βότανα και στη συνέχεια την έψηναν σε καυτές πέτρες.

8. Μαθηματικά




Η Ευκλείδεια Γεωμετρία, το Πυθαγόρειο Θεώρημα και η Τριγωνομετρία είναι ελληνικά. Και μπορεί όλα αυτά να έχουν φέρει… ανείπωτη δυστυχία σε αμέτρητες γενιές μαθητών, χωρίς αυτές, όμως, τις ανακαλύψεις δεν θα είχαμε την αρχιτεκτονική, ούτε καν την πλοήγηση βρε αδερφέ(!)… και ούτω καθ’ εξής! Ο κατάλογος είναι σχεδόν ατελείωτος.

9. Ο καταπέλτης




Χάρη σε όλα αυτά τα μαθηματικά που αναφέραμε πιο πάνω, οι αρχαίοι Έλληνες δημιούργησαν έναν καταπέλτη που αύξησε το εύρος και τη δύναμη των πυρομαχικών τους. Πιο συγκεκριμένα, ο πρώτος καταπέλτης κατασκευάστηκε την εποχή των Καρχηδονίων το 399 π.Χ., ενώ το τόξο εμφανίστηκε ακόμη νωρίτερα, στα τέλη του 5ου π.Χ. αιώνα.


10. Η ατμομηχανή




Η πρώτη ατμομηχανή κατασκευάστηκε από τον Ήρωνα, περίφημο Έλληνα μαθηματικό, φυσικό και μηχανικό της αρχαιότητας, που έζησε τον 1ο αι. π.Χ. (κατ’ άλλους τον 1ο αι. μ.Χ.) και καταγόταν από την Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου. Η «αιολόσφαιρα» όπως ονομαζόταν ήταν μία συσκευή που κινούνταν με τη δύναμη του ατμού, ενώ υπήρξε ο πρόδρομος της εφεύρεσης της ατμομηχανής.

Συμπέρασμα: Πολλά από τα πράγματα που οι «προηγμένοι» λαοί απολαμβάνουν σήμερα ως αναπόσπαστο κομμάτι της ελευθερίας τους ή του σύγχρονου τρόπου ζωής τους προέρχονται από την ανάπτυξη τους κατόπιν της υιοθέτησης προτύπων από τους Έλληνες του παρελθόντος. 
Είπατε τίποτα;

Τρίτη 24 Ιανουαρίου 2012

Αρχαιες στοες συνεδεαν Σκωτια - Τουρκια;

Τα τούνελ που έχουν βρεθεί θαμμένα κάτω από ερείπια οικισμών της λίθινης εποχής αποτελούν αποδείξεις για την ύπαρξη ενός τεράστιου υπόγειου δικτύου που κάλυπτε σχοδόν ολόκληρη την Ευρώπη από τη Βόρεια Σκωτία μέχρι τη Μεσόγειο.

  Αυτό ισχυρίζεται ο γερμανός αρχαιολόγος Dr Heinrich Kusch στο βιβλίο του με θέμα τις υπόγειες σήραγγες που χρονολογούνται 12.000 χρόνια πριν. Στη Γερμανία και συγκεκριμένα στη Βαυαρία βρέθηκαν 700 μέτρα από το υπόγειο δίκτυο, ενώ στην Αυστρία βρέθηκε τούνελ 350 μέτρων. 
 Όπως υποστηρίζει ο καθηγητής τα υπόγειο δίκτυο με τις χιλιάδες σήραγγες καλύπτει όλη την Ευρώπη, με διάσπαρτα μικρότερα κομμάτια από τη Σκωτία μέχρι την Τουρκία. Στις περισσότερες περιπτώσεις η διάμετρός μίας σήραγγας είναι μόλις 70 εκατοστά, δηλαδή ίσα – ίσα για να χωράει ένας άνθρωπος. Βέβαια όπως διευκρινίζει ο καθηγητής, οι στοές δεν είναι όλες συνδεδεμένες μεταξύ τους, αλλά στο σύνολό τους αποτελούν ένα τεραστίων διαστάσεων υπόγειο δίκτυο.















  Ορισμένοι από τους ειδικούς εκτιμούν ότι οι υπόγειες σήραγγες λειτουργούσαν όπως οι σημερινοί αυτοκινητόδρομοι έτσι ώστε οι άνθρωποι να μπορούν να ταξιδεύουν με ασφάλεια, αποφεύγοντας τις επιθέσεις άγριων θηρίων, πολέμους, ληστές ή ακόμα και τις άσχημες καιρικές συνθήκες.

  Στις σημειώσεις του βιβλίου αναφέρεται ότι παρεκκλήσια συχνά ήταν χτισμένα στις εισόδους αυτών των στοών, ίσως επειδή η επίσημη Εκκλησία υπό το φόβο να αποτελέσουν τόπους λατρείας ειδωλολατρών, τα χρησιμοποιούσε για να τους αποτρέψει. Σε άλλες περιπτώσεις κάποιοι θεωρούσαν τα τούνελ ως πύλη για τον Κάτω Κόσμο.

Πηγή:  www.newsbomb.gr

Βρεθηκαν απολιθωματα που ειχε συλλεξει ο Δαρβινος!


  Το τελευταίο που περίμενε ο δρ Χάουαρντ Φάλκον-Λάνγκ, παλαιοντολόγος στο Royal Holloway University of London, όταν αποφάσισε να ψάξει μέσα σε ένα παραπεταμένο παλιό ξύλινο γραφείο ξεχασμένο σε κάποια σκοτεινή γωνιά του ιδρύματος, ήταν να ανακαλύψει απολιθώματα που είχε συλλέξει ο Δαρβίνος πριν από 165 χρόνια!
  Κι όμως, το ίδρυμα Βρετανικών Γεωλογικών Ερευνών, έκρυβε έναν άγνωστο θησαυρό, που ήρθε στο φως όταν ο φακός του έπεσε σε μία γυάλινη επιφάνεια, καταχωνιασμένη μέσα στο συρτάρι. Η υπογραφή που διάβασε του έκοψε την ανάσα: C. Darwin Esq.

  " Θεέ μου, τι βρήκα!", ήταν η πρώτη του αντίδραση όταν συνειδητοποίησε πόσο σημαντική ήταν η ανακάλυψή του. Τουλάχιστον 314 διαφάνειες δειγμάτων, ανάμεσά τους πολλές που είχαν συλλεχθεί από τον Δαρβίνο αλλά και επιστήμονες του κύκλου του, όπως οι Τζον Χούκερ και του αιδεσιμότατου Τζον Χένσλοου.
  Μία από τις διαφάνειες ήταν ένα από τα δείγματα που συλλέχθηκαν από τον Δαρβίνο κατά τη διάρκεια του πενταετούς ταξιδιού του σε εξωτικά μέρη, το οποίο άλλαξε για πάντα τον επιστημονικό προσανατολισμό του. Νεαρός απόφοιτος του Κέιμπριτζ τότε, ο Δαρβίνος αποκόμισε εμεπιρίες που τον οδήγησαν στην αμφισβήτηση των ως τότε κοινώς αποδεκτών απόψεων και έβαλαν τα θεμέλια για τη μετέπειτα έρευνά του στην εξέλιξη των ειδών.

  Αξίζει πάντως να σημειωθεί ότι αν και η ανακάλυψη έγινε τον Απρίλιο του 2011, η ανακοίνωσή της πραγματοποιήθηκε μόλις τώρα, γιατί όπως δήλωσε ο Δρ Φάλκον-Λάνγκ, ήθελε να μελετήσει την προέλευση των διαφανειών ώστε να είναι απολύτως βέβαιος γι΄ αυτήν.
  Από την Τρίτη 24 Ιανουαρίου, το ενδιαφέρον υλικό θα είναι διαθέσιμο online για το κοινό μέσα από την ιστοσελίδα του μουσείου του ιδρύματος.
πηγή: pyles.tv

Παρασκευή 20 Ιανουαρίου 2012

Διασημες εξαφανισεις

Είναι αυτό που λέμε «άνοιξε η γη και τους κατάπιε»...

Στα τέλη του 1971, ο D.B. Cooper -πιθανότατα ψευδώνυμο- έκανε μια περίφημη αεροπειρατεία, άρπαξε τα λύτρα των 200.000 δολαρίων και βούτηξε στο κενό με το αλεξίπτωτό του. Τέσσερις δεκαετίες μετά, το FBI προσπαθεί ακόμα να εξιχνιάσει την υπόθεση εξαφάνισης του Cooper.
Ο μυστηριώδης ωστόσο Cooper δεν είναι ο μόνος που εξαφανίστηκε χωρίς να αφήσει ίχνος, η παρέα των διάσημων χαμένων είναι μεγάλη. Λες να μας κάνουν πλάκα;


Oscar Zeta Acosta



Θα τον θυμάσαι ως Dr. Gonzo στην ταινία «Φόβος και Παράνοια στο Λας Βέγκας» (Fear And Loathing In Las Vegas). Ο ηθοποιός εξαφανίστηκε στο Μεξικό το 1974, μετά το τηλεφώνημα που έκανε στον γιο του για να τον ενημερώσει ότι «είμαι έτοιμος να επιβιβαστώ σε ένα πλοίο γεμάτο από άσπρο χιόνι». Ο υιός Acosta υποθέτει πως ο πατέρας του δολοφονήθηκε γιατί τα έβαλε με τους λάθους ανθρώπους.


Richey James Edwards


Ο στιχουργός της βρετανικής μπάντας Manic Street Preachers πάλευε με την κατάθλιψη στο μεγαλύτερο μέρος της ζωής του. Εξαφανίστηκε το 1995, ενώ ανεπιβεβαίωτες φήμες κάνουν λόγο ότι εθεάθη στην Ινδία και σε απομακρυσμένα ισπανικά νησιά. Η οικογένειά του τον κήρυξε επισήμως νεκρό το 2008.


George Mallory


Πρόκειται για τη σπάνια περίπτωση που ένας αγνοούμενος βρίσκεται μετά από χρόνια. Παθιασμένος καθώς ήταν να γίνει ο πρώτος άνθρωπος που πάτησε την κορυφή του Έβερεστ, ο Mallory εξαφανίστηκε στην τρίτη του απόπειρα το 1924. Μια ομαδική εκστρατεία ωστόσο ανέσυρε το πτώμα του το 1999. Σημείωση: το σώμα του βρέθηκε αρκετά κοντά στην κορυφή...


Glenn Miller


Ο γνωστός τζαζίστας Glenn Miller ανταποκρίθηκε στο κάλεσμα της πατρίδας και κατατάχθηκε στον Στρατό κατά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Το αεροπλάνο του εξαφανίστηκε πάνω από την Αγγλία τη 15η Δεκεμβρίου 1944 και ο Miller είναι μέχρι σήμερα επισήμως αγνοούμενος.


Ambrose Bierce



Ο πασίγνωστος συγγραφέας, βετεράνος του αμερικανικού εμφυλίου πολέμου και επαγγελματίας πλακατζής χάθηκε το 1913 στο Μεξικό, κατά τη διάρκεια της μεξικανικής επανάστασης. Όλοι ελπίζουν να μην εξαφανίστηκε «για πλάκα»...


Raj Kiran


Πρόκειται για την πλέον περίεργη ιστορία. Ο Kiran, δημοφιλέστατος ηθοποιός του Bollywood, εξαφανίστηκε πριν από δέκα περίπου χρόνια. Πέρυσι ωστόσο, ο συνάδελφος και φίλος του Rishi Kapoor τον ξετρύπωσε σε ένα ψυχιατρείο της Atlanta, η οικογένειά του όμως αρνήθηκε πως πρόκειται για τον ίδιο άνθρωπο...


Joseph Force Crater


Ο δικαστής της Νέας Υόρκης είχε αποφασίσει να δει μια παράσταση στο Broadway την 6η Αυγούστου 1930, κανείς ωστόσο δεν τον ξανάδε μετά. Το δικαστήριο τον κήρυξε επισήμως νεκρό το 1939 και τέτοια ήταν η φήμη που πήρε η ιστορία, ώστε η φράση «pulling a Crater» έγινε συνώνυμο του «εξαφανίζομαι»! Δύο δεκαετίες μετά την εξαφάνιση του Crater, η φράση έβγαινε ακόμα από τα στόματα των παλιών Νεοϋρκέζων.


Tank Man


Το «Tank Man» αναφέρεται στο τυπάκι με τα μεγάλα... κότσια που κοίταξε κατάματα το κινέζικο τανκ στην πλατεία Tiananmen το 1989. Υπάρχει η φήμη ότι τον πάτησαν τελικά τα τανκς, ωστόσο αυτό δεν είναι αληθές. Η κινεζική κυβέρνηση αρνήθηκε τη σύλληψή του, ενώ οι ιστορίες κάνουν λόγο ότι δραπέτευσε στην Ταϊβάν ή την Αμερική. Το ελπίζουμε σίγουρα...


Jimmy Hoffa


Πρόκειται για ένα από τα διαπρεπέστερα μυστήρια της σύγχρονης αμερικανικής ιστορίας. Αφεντικό των συνδικάτων και κολλητός της Μαφίας, ο Hoffa συναντήθηκε με δύο «νονούς» τη βραδιά του 1975, όταν και εξαφανίστηκε. Και τα δύο ωστόσο αφεντικά της Μαφίας αρνήθηκαν ότι είχαν συναντηθεί με τον Jimmy, διαθέτοντας ατράνταχτα άλλοθι. Κι όταν οι Αρχές έσκαψαν στο γήπεδο των Giants, που φήμες έλεγαν ότι εκεί τον είχαν παραχώσει, δεν βρέθηκε τίποτα. Πού είναι λοιπόν ο Jimmy Hoffa;


D.B. Cooper


Πήδηξε έξω από το αεροπλάνο που είχε καταλάβει και δεν τον ξανάδε κανείς, παρά τις επίμονες προσπάθειες του FBI εδώ και 40 χρόνια. Αν διερωτάσαι γιατί έφαγε σκάλωμα το FBI με την πάρτη του, είναι γιατί αποτελεί τη μόνη ανεξιχνίαστη υπόθεση αεροπειρατείας στην ιστορία των ΗΠΑ...

Πηγή: delamagen.gr

Τετάρτη 18 Ιανουαρίου 2012

To Στοουνχετζ και τα Μυστηρια Γυρω απο Αυτο

STONEHEDGE
Το Stonehenge θεωρείται ένα από τα μεγαλύτερα και πιο εντυπωσιακά μεγαλολιθικά μνημεία του κόσμου. Οι λόγοι για τους οποίους κατασκευάστηκε δεν είναι γνωστοί, αν και οι υποθέσεις που υπάρχουν είναι πολλές. Βρίσκεται τοποθετημένο στην πεδιάδα Salisbury τρία χιλιόμετρα από την πόλη Wiltshire στην νοτιοδυτική Αγγλία.
Η κατασκευή του χωρίστηκε σε τρία μέρη και χρειάστηκαν συνολικά 25 γενιές για να ολοκληρωθεί. Η πρώτη φάση της κατασκευής του έγινε την περίοδο 2950-2900 π.Χ. όπου δημιουργήθηκε ο κύκλος της κατασκευής, διαμέτρου 100 μέτρων και τοποθετήθηκαν ξύλα σε 56 τρύπες που δημιουργήθηκαν γύρω από την περιφέρεια του κύκλου. Η δεύτερη φάση κάλυψε την περίοδο 2900-2400 π.Χ. όπου τοποθετήθηκαν οι πρώτες πέτρες και δημιουργήθηκε και το κέντρο του μνημείου με την τοποθέτηση ξύλων. Τέλος στην Τρίτη φάση που διήρκησε μεταξύ 2550-1600 τοποθετήθηκαν και οι υπόλοιπες πέτρες και πήρε την σημερινή του μορφή. Πάντως η χρήση του εγκαταλήφθηκε γύρω στο 1400 π.Χ. Ξαναχρησιμοποιήθηκε στο μεσαίωνα για ιεροτελεστίες των δρυίδων και πιο ύστερα στις μέρες για διάφορα ετήσια φεστιβάλ Pop/rock και σαν μέρος για εκδρομές.Τέλος απαγορεύτηκε η προσέλευση του κοινού από το 1978 και μετά λόγω καταστροφής του μνημείου. Παρατηρήθηκε πτώση και καταστροφή των πετρών μέχρι και γκράφιτι πάνω σε αυτές. Οι μόνοι πλέον που έχουν πρόσβασει είναι οι δρυίδες και αυτοί μόνο για συγκεκριμένες μέρες το χρόνο.

Ο τρόπος με τον οποίο μεταφέρθηκαν οι πέτρες και τοποθετήθηκαν στις θέσεις τους, έχει προβληματίσει τους επιστήμονες και τους ιστορικούς κατά καιρούς. Υπήρχαν συνολικά περίπου 60 πέτρες όπου η μεγαλύτερη από αυτές είχε ύψος 6,7 μέτρα πάνω από τη γη (και επιπλέον 2,4 θαμένα). Επίσης ζύγιζαν μέχρι 45 τόνους και η κοντινότερη πηγή βρισκόταν σε απόσταση 30 χιλιομέτρων. Μερικοί υποστηρίζουν ότι σύρανε τις πέτρες πάνω σε κυλινδρικά ξύλα μέχρι ενός σημείου μετά τα μεταφέραν μέσω ποταμού και ύστερα πάλι τις σύρανε. Εχγείρημα που για την εποχή του εκτός από το μεγάλο βαθμό δυσκολίας που θα είχε απαιτούσε και άρτια οργάνωση. Στη συνέχεια για να τοποθετηθεί μία πέτρα στην θέση της χρειάζονταν περίπου 600 άντρες και καλός συγχρονισμός, πράγμα εξίσου δύσκολο. Τέλος αυτό το εγχείρημα έγινε σε μία πολύ μεγάλη χρονική περίοδο.Πράγμα που σημαίνει ότι τα άτομα που πήραν μέρος στην κατασκευή του ενναλάσσονταν, κάτι που δυσκόλευε ακόμα πιο πολύ την οργάνωση της όλης επειχήρησης. Οι επιστήμονες πέρα από τις εικασίες δεν έχουν κάτι χειροπιαστό στο οποίο να μπορούν να βασιστούνε και να κατανοήσουν πως δημιουργήθηκε όλο αυτό το οικοδόμημα.
Φυσικά υπάρχουν και κάποιοι μύθοι που διασώζονται στις μέρες μας γύρω από την δημιουργία του Stonehenge. Ο κυριώτερος μύθος λέει ότι ο βασιλιάς των βρεταννών Aurelius(και πατέρας του βασιλιά Αρθούρου) ήθελε να φτιάξει ένα μνημείο στην τοποθεσία που είχαν θαφτεί 300 ευγενείς που είχαν σφαγιαστεί από Σάξονες στρατιώτες. Τότε ο βασιλιάς συμβουλεύτηκε το μάγο Μέρλιν που θα μπορούσε να βρει ένα τέτοιο μνημείο, και ο μάγος του απάντησε ότι υπάρχει ένα βουνό στην Ιρλανδία όπου υπάρχει ένας κύκλος από γιγάντιες πέτρες που λέγονταν ΄΄Ο Κύκλος των Γιγάντων”, γιατί πιστεύεται ότι τις είχαν μεταφέρει από την Αφρική οι γίγαντες. Αυτές οι πέτρες ο μύθος λέει ότι είχαν την ικανότητα να γιατρεύουν. Ο βασιλιάς προσπάθησε να μεταφέρει τις πέτρες χωρίς επιτυχία, οπότε ο μάγος Μέρλιν χρησιμοποιώντας την μαγεία του της μετέφερε πετώντας και τις τοποθέτησε στην πεδιάδα Salisbury.
Ένας άλλος μύθος, όπου θέλει να δείξει πως συνδέονατι διαβολικές δυνάμεις με αυτό το μέρος, λέει ότι ο διάβολος αγόρασε κάτι μαγικές πέτρες από μια Ιρλανέζα γυναίκα. Τις μεταφέρει μέσω αέρος στην πεδιάδα του Salisbury όπου εκεί προκαλεί ένα ολόκληρο χωριό να τις μετρήσει παρουσιάζωντας τις σε αυτούς με την μορφή ενός πολύ περίεργου γρίφου.Ο αρχηγός του χωριού του λέει ότι είναι πολλές για να τις μετρίσει, και αυτό βασίζεται επίσης σε έναν άλλο μύθο που λέει ότι είναι αδύνατον κάποιος να μετρίσει όλες τις πέτρες. Τότε ο διάβολος νευρίασε και πέταξε μια πέτρα εναντίον του αρχηγού και τον χτυπάει. Παρόλα αυτά ο αρχηγός του χωριού δεν παθαίνει τίποτα και η πέτρα μένει σφυνωμένη στο έδαφος και ονομάζεται από τότε Heel Stone.
Ποιοι το έχτισαν αυτό το μεγαλολιθικό μνημείο και για πιο σκοπό μας είναι άγνωστο. Οι θεωρίες για το ποιοι το κατασκεύασαν εμπλέκουν τους δρυίδες, τους Έλληνες, τους Φοίνικες και τέλος τους ’τλαντες. Πολλοί είναι αυτοί που πιστεύουν ότι οι δρυίδες το κατασκεύασαν σαν ένα τόπο λατρείας. Όμως πολλοί υποστηρίζουν ότι οι δρυίδες έφτασαν στην Γυραιά Αλβιώνα μαζί με την κέλτικη θρησκεία 2000 χρόνια μετά την κατασκευή του Stonehenge και ότι ακόμα οι δρυίδες λατρεύουν τη φύση με ναούς στα δάση και όχι με πέτρινα μνημεία. Οι σύγχρονοι ιστορικοί υποστηρίζουν ότι το αρχικά το κατασκεύυασαν οι νεολιθικοί άνθρωποι και ύστερα συνέχισαν την κατασκευή τους οι διάφοποι ντόπιοι που είχαν εγκατασταθεί εκεί.
Παρόλο που καμιά θεωρία για τη χρήση του δεν έχει αποδειχτεί, είμαστε σίγουροι ότι δεν χτίστηκε τυχαία(για πιο λόγο άλλωστε να μπούνε σε τόσο κόπο). Οι λόγοι που πιστεύουμε ότι χτίστηκε ποικίλουν από ανθρωποθυσίες μέχρι την αστρονομία. Πολλοί πιστεύουν ότι χτίστηκε σαν τόπος λατρείας και τελετουργειών θεοτήτων που σχετίζονται με τη γη. ’λλοι σαν έναν ναό που ήταν αφιερωμένος στι θεό ήλιο. Ενώ άλλοι σαν ένα νεκροταφείο για να θάβονται τα σημαντικά μέλη της κοινωνίας. Υπάρχουν πάνω από 400 τάφους που περικυκλώνουν το μνημείο, μέσα σε αυτούς βρέθηκαν χρυσοί θώρακες και άλλα πολύτιμα αντικείμενα. Μπορεί όμως να θάφτηκαν εκεί γιατί το μέρος ήταν ιερό ή πιστεύαν ότι είχε κάποια άλλη δύναμη(όπως οι χριστιανοι έχουν τα νεκροταφεία τους κοντα στους ναούς). ’λλοι πιστεύουν ότι κατασκευάστηκε σαν ένας οδηγός για τους ουρανούς, ώστε να ξέρουν οι άνθρωποι πότε αλλάζουν οι εποχές(με το θερινό και το χειμερινό ηλιοστάσιο) και για τις εκλείψεις του ήλιου και της σελήνης. Ένα είναι σίγουρο, όσοι έλεγχαν το Stonehenge είχαν μεγάλη δύναμη. Θεωρήται το πρώτο αστρονομικό παρατηρητήριο στην ιστορία του ανθρώπου στο οποίο σημειώνονται συγκεκριμένα γεγονότα. Ουσιαστικά χρησιμεύει σαν αστρονομικό ημερολόγιο για το φεγγάρι και τη σελήνη. Υπάρχουν τέλος και αυτοί που πιστεύουν ότι αντικατοπτρίζει έναν άντρα και μια γυναίκα.
Το πιο περίεργο πάντως με τη κατασκευή του Stonehenge είναι ότι κατά το θερινό ηλιοστάσιο στις 21 Ιουλίου(τότε έχουμε την πιο μεγάλη μέρα) όπου ο ήλιος ανατέλει κατά μήκος της Heel Stone και όταν φτάσει στο υψηλότερο σημείο του μοιάζει σαν να ισορροπεί πάνω στην πέτρα δημιουργώντας μία σκιά που εκτείνεται μέχρι το κέντρο του μνημείου. Το ίδιο συμβαίνει και στο χειμερινό ηλιοστάσιο προς την αντίθετη μεριά όμως. Αυτό πιστεύεται ότι συνδέεται με διάφορες θρησκευτικές τελετές.

Όσοι πάντως επισκέφτηκαν και είδαν το μνημείο από μακριά ένοιωσαν ένα δέος να τους κυριεύει και μια ατμόσφαιρα μυστηρίου και μαγείας να τους τυλίγει. Ίσως από αυτά τα συναισθήματα να γεννήθηκε ο μύθος που λέει ότι σε αυτό το σημείο βρίσκονται οι πύλες από τις οποίες προήλθαμε αρχικά και ότι κάθε 5000 χρόνια κάποιος προσπαθεί να ανοίξει μία από αυτές και γι΄αυτό το λόγω φέρνει μια μεγάλη και τρομερή καταστροφή.
πηγή: metafysiko.gr

Αργοναυτες, Χρυσομαλλο Δερας και… Αμερικη;

Αρχικός τίτλος: Μινύες, Κολχίδα και Τεοτιουακάν.
αργοναυτες1Ένας από τους πιο αινιγματικούς λαούς της προϊστορικής Ελλάδος είναι οι Μινύες, όπου σύμφωνα με τους αρχαίους συγγραφείς κοιτίδα τους θεωρείται η περιοχή από τον Βοιωτικό Ορχομενό μέχρι και τις νότιες παρυφές της θεσσαλικής πεδιάδος.
Από την περιοχή αυτή ένα τμήμα των Μινύων εγκαταστάθηκε στην Μαγνησία και ίδρυσε την Ιωλκό, την οποία η σύγχρονη αρχαιολογική ερευνά ταυτίζει με τον νεολιθικό οικισμό του Διμηνίου. Η αποίκηση αυτή έγινε για να εκμεταλλευτούν οι Μινύες τον θεσσαλικό κάμπο, αλλά κατά την προσπάθειά τους αυτή ήλθαν σε σύγκρουση με τις γειτονικές πόλεις. Έτσι πιστεύεται πως εξηγείται και η καταστροφή του Σέσκλου.
Η προσπάθεια σύνδεσης των Μινύων με τον εύφορο θεσσαλικό κάμπο έχει επιχειρηθεί και μυθολογικά αφού οι κόρες του Μινύα, Περικλυμένη, Αλκιμίδη και Φυγομάχη παντρεύτηκαν τους Θεσσαλούς βασιλείς Φέρη (βασιλιά στη Φερές), Αίσονα (βασιλιά στην Αισονιάδα) και τον Πελία (βασιλιά στην Ιωλκό). Από την εκμετάλλευση του θεσσαλικού κάμπου οι Μινύες μετετράπησαν σε μία ισχυρή οικονομική και πολιτική δύναμη για την περιοχή, σε σημείο μάλιστα που να έχουνε επιβάλει φόρο υποτέλειας σε πόλεις των χωρικών τους ορίων.
Μια τέτοια πόλη ήτανε και η Θήβα, όπου σύμφωνα με τον μύθο ο Θηβαίος Ηρακλής επιστρέφοντας από το κυνήγι, συνάντησε τους φοροεισπράκτορες του βασιλιά του Ορχομενού Εργίνου, που πήγαιναν στην Θήβα για τον φόρο υποτέλειας. Ύστερα από σκληρή μάχη ο Ηρακλής κατόρθωσε να απαλλάξει την πόλη των Θηβών από τον δυνάστη.
Αναφερόμενος στην οικονομική ισχύ του Ορχομενού ο Όμηρος γράφει «δέκα και είκοσι φορές πιο πολλά κι αν μου δώσει, από όσα τώρα έχει αυτός και εάν από αλλού ζητούσε, τα πλούτη του Ορχομενού και της Αιγύπτιας Θήβας, όπου όλοι μέσα στα σπίτια τους θησαυρούς πολλούς έχουνε».
Το ‘Αγνωστο Παρελθόν του Χρυσόμαλλου Δέρατος.
Η πόλη του Ορχομενού συνδέεται μυθολογικά με την Θήβα και μέσω του μύθου του Αθάμαντα με την Ινώ. Ο Αθάμας ήτανε βασιλιάς του Ορχομενού που είχε παντρευτεί την θεά Νεφέλη και η οποία του είχε χαρίσει δύο παιδιά, τον Φρίξο και την Έλλη. Κάποια στιγμή όμως γνώρισε την Θηβαία Ινώ και έτσι παράτησε τη Νεφέλη, η οποία πήγε στον Όλυμπο και παραπονέθηκε στην Ήρα, που της υποσχέθηκε ότι θα τιμωρήσει για αυτό τον Αθάμα.
Από το γάμο του με την Ινώ, ο Αθάμας απόκτησε δύο γιους τον Μελικέρτη και τον Λέαρχο (εκ του άρχω και του Λεώς=λαός). Η Ινώ όμως επιθυμώντας να βγάλει από τη μέση τα προγόνια της, καβούρδισε στην φωτιά τους σπόρους, με αποτέλεσμα να μην υπάρξει σοδειά την επόμενη περίοδο, αλλά και να απειληθεί η περιοχή από λοιμό. Τότε ο Αθάμας αποφάσισε να στείλει αντιπροσωπεία στους Δελφούς για να μάθει το τι πρέπει να κάνει. Μόνο που ο φερόμενος εκ Δελφών χρησμός ήταν χαλκευμένος, αφού η Ινώ είχε δωροδοκήσει τους πρέσβεις να μεταφέρουνε στον Αθάμαντα την δική της βούληση. Έτσι ο Αθάμας πληροφορήθηκε πως ο Απόλλωνας επιθυμεί να θυσιαστεί ο Φρίξος στον βωμό του Δία (μάλλον πρόκειται για το βωμό του Λαφυστίου Διός), για να πάψει να υφίσταται το κακό.
Αν και στην αρχή ο Αθάμας είχε κάποιους ενδοιασμούς, εν τούτοις η πίεση που δέχτηκε από τους απελπισμένους αγρότες τον οδήγησε να στείλει για θυσία τον Φρίξο. Μία θυσία που δεν πραγματοποιήθηκε αφού η μητέρα του η Νεφέλη έστειλε ένα χρυσό κριάρι που της είχε δώσει ο Ερμής και αφού ανέβηκαν στην ράχη του τα δύο παιδιά της διέφυγαν στην περιοχή της Κολχίδος, όπου ο Φρίξος θυσίασε τον κριό στον Φύξιο Δία. Μετά χάρισε τον δέρμα του στον Κορινθιακής καταγωγής βασιλιά της Αιήτη, που είτε το φύλαξε μέσα στα ανάκτορά του, είτε το κρέμασε επάνω σε μία βελανιδιά μέσα στο άλσος του ’ρεως, αφήνοντας και έναν ακοίμητο δράκοντα να το φυλάει. Αυτή η χρυσή προβιά ήτανε ο λόγος που έγινε η Αργοναυτική εκστρατεία, της οποίας επικεφαλής ήτανε ο γιος του Αίσονα, ο Ιάσων.
Η Επιβολή της Λατρείας του Διόνυσου και η υποχώρηση της Νεφέλης.
Με το παντρευτεί ο Αθάμας την Ινώ υπονοείται είτε κάποια μορφή συμμαχίας των Μινύων του Ορχομενού με τους Θηβαίους, είτε υποδούλωση των Θηβαίων στους Μινύες. Αποτέλεσμα αυτού του γεγονότος είναι η έλευση της λατρείας του Διονύσου στον Ορχομενό.
Η Ινώ, σύμφωνα με την μυθολογία, ανέλαβε να μεγαλώσει τον Διόνυσο, επειδή η αδελφή της Σεμέλη ήθελε να δει τον Δία σε όλη του την μεγαλοπρέπεια, με φυσικό επακόλουθο να καεί τόσο αυτή όσο και το θηβαϊκό ανάκτορο. Τότε ο Ζευς πήρε τον ακόμη έμβρυο Διόνυσο και τον τοποθέτησε στον μηρό του και όταν ήλθε η χρονική στιγμή και γεννήθηκε από τον μηρό ο Διόνυσος, τον έδωσε στην Ινώ να τον αναθρέψει. Από την άλλη η Νεφέλη, όπως όλα δείχνουν, ήτανε θεά της γονιμότητας των Ορχομενίων και το όνομά της σχετίζεται με τα σύννεφα που φέρνουνε την βροχή.
Στα προϊστορικά χρόνια η βασιλική οικογένεια ήτανε και ιερατική. Έτσι ο βασιλιάς μιας πόλης ήτανε συνάμα και ιερέας του θεού της πόλης. Όταν λοιπόν θα απεβίωνε ο Αθάμας τον θρόνο θα λάμβανε ο Φρίξος και έτσι θα συνεχιζότανε η λατρείας της Νεφέλης.
Ο μόνος τρόπος να ανατραπεί η λατρεία αυτή ήτανε να εκλείψει ο βασιλιάς-ιερέας της Νεφέλης, τον οποίο κρυπτογραφεί ο Φρίξος. Έτσι κάποια στιγμή, μάλλον ηθελημένα, παρουσιάστηκε ανομβρία και αφορία στην περιοχή, γεγονός που κλόνισε την λατρεία της Νεφέλης και βρήκε την ευκαιρία ένας νέος θεός της γονιμότητας ο Διόνυσος, να επιβληθεί στον Ορχομενό.
Για να παρουσιαστεί ηθελημένα αφορία στην περιοχή θα πρέπει οι πιστοί του Διονύσου να είχαν πρόσβαση στις αποθήκες που φυλάσσονταν οι σπόροι, δηλαδή να υπήρχαν οπαδοί του Διονύσου σε θέσεις κλειδιά μέσα στα ανάκτορα. Πολύ πιθανόν ο Λέαρχος και ο Μελικέρτης να κρυπτογραφούνε αυτές τις κατηγορίες ατόμων.
Ετυμολογικά ο Λέαρχος σχετίζεται με τον λαό που κυριαρχεί, ενώ ο Μελικέρτης είναι η κατηγορία των ανθρώπων που έκαναν χοές με μέλι, άρα ο Μελικέρτης κρυπτογραφεί κάποια ιερατική τάξη.

                                                                           
Τέλεση οργιαστικής λατρείας του Διονύσου.
αργο2Οι Συμβολισμοί πίσω από το Μύθο του Χρυσόμαλλου Δέρατος.
Το χρυσό κριάρι είναι ο τρόπος διαφυγής του ιερατείου της Νεφέλης και το πιο πιθανό είναι να σχετίζεται με πλοία, με τα οποία πήραν μαζί τους και πλούτο αλλά και τεχνοτροπία, τεχνολογία.
Ίσως έτσι εξηγείται το φαινόμενο ο Μινυακός πολιτισμός να έχει την ικανότητα να κάνει αποστραγγιστικά έργα και γενικά να διακρίνουμε στοιχεία ενός ανώτερου τεχνολογικά λαού κάτι που δεν είχε συνέχεια στο Ελληνικό χώρο. Δηλαδή στις μετέπειτα περιόδους υπάρχει στην Ελλάδα τεχνολογία κατώτερης ποιότητας από πριν.
Το κριάρι το προμήθευσε στην Νεφέλη ο Ερμής. Ο Παυσανίας στα κορινθιακά του αφήνει υπονοούμενα για την σχέση του κριού και του Ερμού με τα Ελευσίνια Μυστήρια «δεν αναφέρω τίποτα, αν και γνωρίζω, σχετικά με όσα λέγονται πως γίνονται στα μυστήρια της Δήμητρας, για το κριάρι και τον Ερμή».
Ο Ερμής στα Ελευσίνια μυστήρια λατρευότανε ως χθόνιος θεός, ενώ η Δήμητρα είναι θεά της γονιμότητας και ταυτίζεται με την Ίσιδα, δηλαδή την Ιώ. Μάλιστα ο Ερμής με εντολή του Δία, αφού πρώτα σκότωσε τον ’ργο, οδήγησε την Ιώ στην Αίγυπτο και την μετονόμασε σε Ίσιδα. Επίσης ύστερα πάλι από εντολή του Διός ενημέρωσε τον Άδη(χθόνιος Ζευς) ότι πρέπει να επιστρέψει η Περσεφόνη στον επάνω κόσμο.
Φτάνοντας στην Αία, πρωτεύουσα της Κολχίδος το ιερατείο πρόσφερε τις γνώσεις του στον βασιλιά Αιήτη και ο οποίος τις φύλαξε διότι όπως αναφέρει η μυθολογική παράδοση, ο ίδιος ο Φρίξος, μετά θάνατον, του παρουσιάστηκε στον ύπνο του και τον συμβούλεψε να προσέχει το δέρας, αφού τόσο η εξουσία του όσο και η ίδια του η ζωή εξαρτιόταν από το χρονικό διάστημα που θα έμενε κρεμασμένο πάνω στην βελανιδιά.
Έτσι το χρυσόμαλλο δέρας συμβολίζει την διατήρηση της εξουσίας. Σημαντικό επίσης στοιχείο είναι πως οι Μινωίτες αποθήκευαν τα πολύτιμα μέταλλά τους (αφού πρώτα τα ρευστοποιούσαν) σε σχήμα που θύμιζε προβιά βοδιού, προβάτου ή κριού. Εύλογα επομένως μπορούμε να συμπεράνουμε πως όποιος έχει στην κατοχή του τα κοιτάσματα των πολύτιμων μετάλλων αλλά και τον τρόπο επεξεργασίας του έχει την οικονομική και πολιτική εξουσία.
Ο Αιήτης για να μπορέσει να διατηρήσει την εξουσία του εναπόθεσε την φύλαξη του δέρατος σε έναν άγρυπνο δράκο. Η φιλολογική ομάδα του κυρίου Ι.Θ. Κακριδή στο πολύτομο έργο του Ελληνική Μυθολογία αναφέρει πως ο δράκοντας ήτανε μεγάλος όσο και μία πενηντάκοπη ναυς. Γίνεται αντιληπτό πως η φιλολογική ομάδα του κυρίου Κακριδή δεν κάνει αυθαίρετα αυτήν την παρομοίωση αλλά έχει βασιστεί σε κάποια αρχαία πηγή.
Ορμώμενοι από αυτό συμπεραίνουμε πως ο δράκοντας είναι το ναυτικό του Αιήτη, που είναι πάντοτε έτοιμο να υπερασπιστεί την ευημερία του τόπου του. Με τη βοήθεια της Αφροδίτης η Μήδεια, η κόρη του Αιήτη, ερωτεύεται τον Ιάσονα και αποκοιμίζει τον δράκοντα και έτσι κατορθώνει να αρπάξει το χρυσόμαλλο δέρας.
Το Ταξίδι των Αργοναυτών στην Αμερική;
Δελεαστικό στοιχείο του μύθου είναι ο εντοπισμός της Κολχίδος. Η πιο διαδεδομένη αντίληψη τοποθετεί την Κολχίδα στον Εύξεινο πόντο και πιο συγκεκριμένα θεωρούν πως εκτεινότανε από την Διοσκουρίαδα μέχρι την Τραπεζούντα και σχετίζουνε το χρυσόμαλλο δέρας με τον τρόπο σύλλεξης του χρυσού. Και αυτό διότι στην περιοχή της Σκυθίας (Ν. Ρωσία) ρίχνανε προβιές ζώων στα ποτάμια πάνω στις οποίες κόλλαγε ο ενυπάρχων στον εκάστοτε ποταμό χρυσός.
Ύστερα είτε έκαιγαν τα δέρματα και έπαιρναν το πολύτιμο μέταλλο, είτε τα άπλωναν πάνω σε κλαδιά για να στεγνώσουν και εν συνεχεία προχωρούσαν στην συλλογή του μετάλλου.
Όμως ο Απολλώνιος ο Ρόδιος αναφέρει στα Αργοναυτικά του πως καθώς η Αργώ έπλεε προς Νότο, η Μεγάλη ’ρκτος κολυμπούσε στον ωκεανό και σταδιακά κατά την πλεύση τους αυτή χάθηκε από τον ουράνιο ορίζοντα.
Το φαινόμενο αυτό δεν συμβαίνει όμως στην μαύρη θάλασσα μιας και βρίσκεται σε 44ο βόρειο πλάτος και η Μεγάλη ’ρκτος είναι πάντοτε φανερή. Αλλά και η διαδρομή της επιστροφής των Αργοναυτών από τον Εύξεινο πόντο είναι πρακτικά αδύνατη, αφού τα αρχαία κείμενα τους θέλουν να πλέουν τον Ίστρο (Δούναβης), τον Σαύο και να φτάνουνε στην Αδριατική, με την διαφορά όμως πως ο Σαύος δεν εκβάλλει εκεί.
Η κυρία Ε. Μερτζ στο βιβλίο της «Οίνωψ Πόντος» αναφέρει πως οι Αργοναύτες εξήλθαν του στενού του Γιβραλτάρ, ακολούθησαν το ρεύμα του Γκολφ Στρημ, εισήλθαν στον Αμαζόνιο, που τον ταυτίζει με τον ποταμό Θερμόδωντα του αρχαίου κειμένου, και έφτασαν μέχρι το υψίπεδο των Άνδεων.
Η περίπτωση τα ερείπια της Κολχίδος να βρίσκονται στην Αμερική δεν είναι αβάσιμη και αυτό διότι κατά την παλαιότερη εκδοχή του Αργοναυτικού μύθου, η πρωτεύουσά της Αία βρισκότανε στη Δύση, όπως και η χώρα των Εσπερίδων που πλέον αρκετές αρχαιολογικές ενδείξεις την ταυτίζουν με την Αμερική.
Ήδη σε ανασκαφές στην ήπειρο αυτήν έχουνε βρεθεί αρκετά αγάλματα που απεικονίζουνε κύκλωπες, κέρβερους και μέδουσες, ενώ στην γλώσσα των γηγενών λαών υπάρχουν μυκηναϊκές λέξεις (πχ, οι θεοί τους ονομάζονται ίδολος από την ελληνική λέξη είδωλα, τεοανάκο εκ των ελληνικών θεός και άναξ). Μάλιστα όταν ο Αλεξάντερ φον Χούμπολντ μελέτησε τα κείμενα των Ατζέκων αναφώνησε «μα αυτά είναι καθαρά ελληνικά».
Στο Τεοτιουακάν του Μεξικού το έχουνε βρεθεί αποστραγγιστικά έργα γεγονός που έκανε τους κυρίους Δωρικό και Χατζηγιαννάκη να την ταυτίσουνε με την Αία. Στο Τεοτιουακάν φαίνεται όμως να αναφέρεται και ο Πλούταρχος στο περί του εμφαινομένου πρόσωπου τω κύκλω της σελήνης.
Αφού αρχικά μιλάει για μία μεγάλη ήπειρο που περιτριγυρίζεται από την μεγάλη θάλασσα και το πέλαγος διαβαίνετε αργά επειδή το πέλαγος είναι λασπουδερό λόγω των ρευμάτων, λέει «από τα ηπειρωτικά μέρη, τα προς τη θάλασσα κατοικούν οι Έλληνες, γύρω από τον κόλπο όχι μικρότερο από την Μαιώτιδα λίμνη, που το στόμιο του βρίσκεται στην ίδια ευθεία με το στόμιο της Κασπίας θάλασσας».
Αν κάποιος επιχειρήσει σε ένα χάρτη να χαράξει στην περιοχή της Κασπίας, μια ευθεία παράλληλη προς τον Ισημερινό θα διαπιστώσει πως αυτή διέρχεται από τον κόλπο του Μεξικού.

Το Τεοτιουακάν του Μεξικού και οι Πυραμίδες του Ήλιου και της Σελήνης.

Το τεοτιουακάν υπήρξε σημαντικός λατρευτικός χώρος. Δεσπόζουνε η πυραμίδα του ήλιου, όπου πρόκειται για εφτά πυραμίδες η μία μέσα στην άλλη, η πυραμίδα της σελήνης και η πυραμίδα του κετζαλκοάτλ. Αυτές η τρεις πυραδες ισαπέχουν μεταξύ τους.
Η περιοχή δεν συνδέεται με τους Έλληνες μόνο λόγω των αποστραγγιστικών έργων αλλά και επειδή η πόλη αυτή διέπεται από τις αρχές τις ιερής γεωγραφίας χαρακτηριστικό των αρχαίων ελληνικών πόλεων, αφού κατά τους αρχαίους Έλληνες η γεωμετρική ισότητα ήτανε σημαντική τόσο για τους θεούς όσο και για τους ανθρώπους.
αργο3Οι Πυραμίδες του Ήλιου και της Σελήνης και η οδός των νεκρών.
Πιο συγκεκριμένα η βασική οδός των νεκρών που συνδέει την πυραμίδα του ήλιου και της σελήνης διατρέχει τη περιοχή από 15,5ο βορειοανατολικά προς 15,5ο νοτιοδυτικά, ενώ η πυραμίδα του ήλιου είναι προσανατολισμένη σε ένα σημείο 15,5ο βορειοδυτικά.
Μάλιστα στο σημείο αυτό δύει ο ήλιος στις 13 Αυγούστου, γεγονός που κάνει κάποιους να αναρωτιούνται τι το σημαντικό είχε αυτή η ημερομηνία. Ή μήπως σχετίζεται με την επόμενη μέρα, δηλαδή την 14η Αυγούστου, όπου συμπτωματικά στον Ελλαδικό χώρο τελούνταν τα παναθήναια; Πάντως υπάρχουνε ενδείξεις για λατρεία της Αθηνάς στην Αμερικάνικη ήπειρο, μιας και έχει βρεθεί εκεί το όνομά της ( τεούκαρα, εκ των θεός και κόρη ή κάρα= κεφάλη).
Η πυραμίδα του ηλίου προμελετημένα έχει οικοδομηθεί πάνω από μία σπηλιά, η οποία αρχικά ήτανε φυσική ενώ όταν χρησιμοποιήθηκε για λατρευτικούς λόγους έτυχε και ανθρώπινης επεξεργασίας. Μία έστω και ριψοκινδυνευμένη γνώμη είναι η σπηλιά αυτή να είχε πολύτιμα μέταλλα, τα οποία κάλυπτε η πυραμίδα και μόνο κάποιοι να γνώριζαν την ύπαρξή της.
’λλωστε η παλαιότερη παράδοση θέλει το χρυσόμαλλο δέρας να το φυλάει ο Αιήτης στο ανάκτορό του. Επίσης δεν πρέπει να λησμονούμε πως η Αία ήτανε ο τόπος όπου ο θεός ήλιος έπαιρνε το άρμα του και έφερνε την αυγή.
Μπορούμε λοιπόν να υποθέσουμε πως εκεί ήτανε τα ανάκτορα του θεού ήλιου, οπότε η Αία θα πρέπει να ήτανε ένα σημαντικό θρησκευτικό κέντρο, κάτι που ταιριάζει στην περίπτωση του Τεοτιουακάν. Η ύπαρξη αυτής της σπηλιάς ήτανε γνωστή και στον Πλούταρχο, αφού μας πληροφορεί πως μέσα σε αυτή ήτανε φυλακισμένος από τον Δία ο Κρόνος και πως εμπεριέχει πέτρες χρυσοειδές (περιέχεσθαι πέτρας χρυσοειδούς).
αργο4
Ο προσανατολισμός κατά 15,5ο.
Ένα ακόμη στοιχείο που συνηγορεί στην άποψη πως η Κολχίδα βρισκότανε στην Αμερική είναι η φυλή των Κολχικούρους που υποτάχτηκε στους Ισπανούς το 1535. Από τότε χάνονται τα ίχνη τους. Η Μέρτζ πιστεύει πως η λέξη Κολχικούρους είναι παραφθορά της λέξης Κολχίς.
Όσον αφορά τον μετέπειτα προσδιορισμό της Αίας στην Ανατολή πιστεύεται πως έγινε από κάποιον Μιλήσιο ποιητή. Φαίνεται όμως πως στα μεταγενέστερα χρόνια είχε ξεχαστεί ο πραγματικός τόπος της Κολχίδος ενώ υπήρχαν εξακριβωμένα δύο Κολχίδες, μία στον Εύξεινο πόντο, που ακόμα και σήμερα ονομάζεται Kolkheti στην μητρική γλώσσα των Λαζών και μία άλλη στην ακτή του Μαλαμπάρ στον Ινδικό ωκεανό, όπως καταμαρτυρεί ο Πτολεμαίος ο Ηφαιστίωνας.
πηγή: metafysiko.gr

Στα ματια της Μονα Λιζα, ο πραγματικος "κωδικας Ντα Βιντσι";

Στο αινιγματικό της χαμόγελο αναζητούσανε το "μυστικό" της Μόνα Λίζα, στα μάτια της το βρήκανε! Σύμφωνα με εμπειρογνώμονες ιστορικούς της τέχνης, από την Εθνική Επιτροπή Πολιτιστικής Κληρονομιάς της Ιταλίας, στο περίφημο πορταίτο της Μόνα Λίζα, υπάρχει κρυμμένος ένας "κώδικας" ο οποίος αποτυπώνεται στα μάτια της!
  Συγκεκριμένα, στις κόρες των ματιών της, ο Λεονάρντο Ντα Βίντσι, φέρεται να έχει "κρύψει" μικροσκοπικά γράμματα και αριθμούς, τα οποία αποκαλύφθηκαν με τη χρήση ειδικών τεχνικών υψηλής ακρίβειας!
  Οι εμπειρογνώμονες πιστεύουν πως πρόκειται για κώδικα και ευελπιστούν πως - όταν θα τον ερμηνεύσουν- θα ανακαλύψουν τον πραγματικό κώδικα Da Vinci.
Τι "κρύβεται" στα μάτια της Μόνα Λίζα!
 

 Ο ιστορικός τέχνης Σιλβάνο Βιντσέτι δήλωσε: "Στο δεξί μάτι φαίνονται τα γράμματα LV, τα οποία κατά πάσα πιθανότητα αντιστοιχούν στο όνομα του καλλιτέχνη. Στο αριστερό μάτι, υπάρχουν επίσης σύμβολα αλλά είναι δύσκολο να τα διακρίνει κανέις. Μοιάζουν να είναι τα γράμματα C και Ε ή Β".
  Και πρόσθεσε:  "Με γυμνό μάτι τα σύμβολα δεν είναι εύκολο να τα δεις, αλλά με τα ειδικά όργανα είναι σαφώς ορατά. Γνωρίζουμε πως ο Ντα Βίντσι χρησιμοποιούμενα σύμβολα, άρα  είμαστε σίγουροι ότι υπάρχει κάποιο μήνυμα από αυτόν."
  Οι εμπειρογνώμονες διαπίστωσαν, επίσης, τον αριθμό 72 ή ενδεχομένως, το γράμμα L και τον αριθμό 2, ζωγραφισμένα σε μια γέφυρα στο φόντο του πίνακα!
Πώς έφτασαν στον "κώδικα" των ματιών της!
  Ένα από τα ερωτήματα που προκύπτουν είναι πώς τόσα χρόνια οι ιστορικοί τέχνης δεν είχαν ανακαλύψει τον "κώδικα" -δεδομένου ότι ο συγκεκριμένος πίνακας έχει εξεταστεί εξονυχιστικά. Οι εμπειρογνώμονες απντούν ότι προχώρησαν στην ανάλυση των ματιών της Μόνα Λίζα με όργανα υψηλής ακρίβειας, όταν ανακάλυψαν ένα βιβλίο σε μαγαζί με αντίκες, στο οποίο αναφερόταν ότι υπάρχουν μικροσκοπικά κρυμμένα σύμβολα στο σημείο αυτό!
  Η αποκάλυψη - που θα μπορούσε να είναι βγαλμένη από τις σελίδες του μπεστ σέλερ του Νταν Μπράουν "Κώδικας Ντα Βίντσι"- έχει ενθουσιάσει τους ιστορικούς τέχνης που ανυπομονούν να αποκρυπτογραφήσουν το μύνημα του ιδιοφυούς καλλιτέχνη. Θα τα καταφέρουν;
πηγή: pyles.tv

Παρασκευή 13 Ιανουαρίου 2012

Τα 5 θρυλικα ναυαγια της ανθρωποτητας

Mary Rose, Titanic, Lusitania, Bismarck, Belgrano. Και τα πέντε πλοία έγραψαν ιστορία για διαφορετικούς λόγους. O θρύλος τους, όμως, δημιουργήθηκε όταν βυθίστηκαν.

Σαν πλοία έγραψαν ιστορία για την πολεμική τους ισχύ, το μέγεθος τους, τη χλιδή που προσέφεραν και τις τεχνολογικές τους καινοτομίες.

Αργά ή γρήγορα όμως βρέθηκαν στο πυθμένα των θαλασσών τροφοδοτώντας το μύθο που είχαν δημιουργήσει με δοξασίες και παραδοξολογίες.
Mary Rose
Τα 5 θρυλικά ναυάγια της ανθρωπότηταςΝαυπηγημένο μεταξύ 1509 και 1511, το Mary Rose ήταν ένα από τα πρώτα πλοία του Βασιλικού Ναυτικού με τη δυνατότητα να βάλει ομοβροντίες. Ήταν το αγαπημένο πλοίο του Ενρίκου Ζ και σηματοδότησε την αλλαγή του βρετανικού στόλου από τα μεσαιωνικά πλωτά φρούρια στις γαλέρες που κυριάρχησαν επί Ελισάβετ Α.


Στις 19 Ιουλίου 1545, ο Ενρίκος Ζ βρισκόταν στο Σάουθσι για να παρακολουθήσει τον απόπλου του Mary Rose που θα συμμετείχε σε ναυμαχίες εναντίον γαλλικών καταδρομικών. Αντίθετα, αυτό που παρακολούθησε ήταν μια καταστροφή. Το βαρύ σκάφος πήρε κλίση εξαιτίας των δυνατών ανέμων, άρχισε να παίρνει νερό από τις κάτω πόρτες των κανονιών και σύντομα αναποδογύρισε. Από τα 700 μέλη του πληρώματος μόνο τα 40 επιβίωσαν.

Οι επιχειρήσεις ανέλκυσης ξεκίνησαν την ίδια χρονιά ανασύροντας κάποια από τα κανόνια, τα κατάρτια και τα πανιά αλλά σταμάτησε το 1550 αφού το πλοίο είχε ήδη καλυφθεί από τη λάσπη που θα το διατηρούσε στους επόμενους αιώνες.

Η πρώτη σύγχρονη προσπάθεια για την εξερεύνηση του ναυαγίου έγινε στα μέσα του 1960 από την ομάδα του Αλεξάντερ Μακ Κι. Το 1982, περίπου εξήντα εκατομμύρια παρακολούθησαν την ανέλκυση του Mary Rose ζωντανά στην τηλεόραση.

Σήμερα το πλοίο βρίσκεται σε διαδικασία συντήρησης και ψεκάζεται με ειδικά χημικά για να εμποδιστεί η διάβρωση του ξύλου. Η διαδικασία θα ολοκληρωθεί το 2008 και μετά θα υποστεί μια διαδικασία αργής ξήρανσης. Μέχρι τότε οι επισκέπτες του ιστορικού ναυπηγείου του Πόρτσμουθ μπορούν να θαυμάσουν τη Mary Rose που εκτίθεται σε γυάλινη προθήκη.
Τιτανικός
Τα 5 θρυλικά ναυάγια της ανθρωπότηταςΤο πιο διάσημο ναυάγιο του κόσμου, ο Τιτανικός, της White Star Line, κατασκευάστηκε στο ναυπηγείο Harland και Wolff της Ιρλανδίας μεταξύ 1909 και 1911. Μνημείο πολυτέλειας για την εποχή του, διέθετε γυμναστήριο, πισίνες, γήπεδο σκουός και χαμάμ ενώ είχε συνολικό εκτόπισμα 46,328 τόνων.


Αν και είχε χαρακτηριστεί ως «αβύθιστο», ο Τιτανικός ναυάγησε μετά από σύγκρουση με παγόβουνο στις 15 Απριλίου 1912, πριν ολοκληρώσει το παρθενικό του ταξίδι. Από τους συνολικά 2,208 επιβαίνοντες επιβίωσαν μόνο 712. Εξαιτίας του υψηλού προφίλ των επιβατών της πρώτης θέσης, το ναυάγιο έγινε πρώτη είδηση σε όλο τον κόσμο.

Η ιδέα της εύρεσης του ναυαγίου, ακόμα και της ανέλκυσης του, χρονολογείται από το έτος της βύθισης. Ωστόσο, η πρώτη επιτυχής προσπάθεια ήταν το Σεπτέμβριο του 1985 όταν μια επιστημονική ομάδα με επικεφαλής το διάσημο ερευνητή Δρ Ρόμπερτ Μπάλαρντ εντόπισε τον Τιτανικό 323 ναυτικά μίλια νοτιοανατολικά της Νέας Γης και σε βάθος 3800 μέτρων.

Η πιο σημαντική ανακάλυψη ήταν ότι το πλοίο είχε κοπεί στα δυο. Στο τμήμα της πλώρης, που παραμένει σχετικά ανέπαφη και στο τμήμα της πρύμνης που βρίσκεται περίπου 600 μέτρα κατεστραμμένη και παραμορφωμένη. Οι μαρτυρίες των επιζώντων της εποχής για το αν το πλοίο είχε κοπεί ή όχι καθώς βυθίζονταν ήταν αντιφατικές.

Τόσο οι βρετανικές όσο και οι αμερικάνικες έρευνες κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι το πλοίο βυθίστηκε ανέπαφο και πιθανότατα κόπηκε στα δύο σε μεγάλο βάθος.

Σήμερα το ναυάγιο είναι επισκέψιμο μέσω του βαθυσκάφους MIR που ξεκινά από το Σεν Τζον του Καναδά και μεταφέρει τουρίστες στην πλώρη και τη γέφυρα όπου ο καπετάνιος Ε. Σμιθ εξέδωσε τις τελευταίες του διαταγές. Διάφοροι ιστορικοί και επιστήμονες αναφέρουν ότι οι επισκέψεις επιταχύνουν τη φυσιολογική διαδικασία διάβρωσης και ότι το ναυάγιο θα καταρρεύσει μέσα στα επόμενα 50 χρόνια.
Lusitania
Τα 5 θρυλικά ναυάγια της ανθρωπότηταςΑποπλέοντας από τη Νέα Υόρκη για το Λίβερπουλ, το Lusitania είχε χαρακτηριστεί το «λαγωνικό των θαλασσών». Βυθίστηκε από γερμανική τορπίλη στα ανοικτά της νότιας Ιρλανδίας στις 7 Μαΐου 1915.


Με το ξέσπασμα του πολέμου, τον Αύγουστο του 1914, το Lusitania επιστρατεύτηκε από το Βασιλικό Ναυτικό και εξοπλίστηκε με 12 πυροβόλα των 6 ιντσών. Την εποχή εκείνη ήταν το πιο βαριά οπλισμένο από τα καταδρομικό του Βρετανικού στόλου που περιπολούσαν τα στενά της Μάγχης.

Ο Ουίνστον Τσόρτσιλ, επιθεωρώντας το πλοίο ως πρώτος Λόρδος της Ναυτικής Διοίκησης, έκανε το σχόλιο που αργότερα θα στοίχειωνε τον ίδιο και το πλοίο: Για μένα είναι απλώς άλλοι 45000 τόνοι «ζωντανού δολώματος».

Ελάχιστα αργότερα, στις 7 Μαΐου 1915, το Lusitania, που στην πραγματικότητα ήταν 30,396 τόνων, χτυπήθηκε από τορπίλη και βυθίστηκε σε μόλις 20 λεπτά. 1201 άνθρωποι πέθαναν μεταξύ των οποίων γυναίκες και παιδιά. Ανάμεσα στις απώλειες 128 ήταν αμερικάνοι πολίτες. Το U20, το γερμανικό υποβρύχιο που εκτόξευσε την τορπίλη, αρχικά έκανε ένα γύρο από το σημείο και κατόπιν εξαφανίστηκε επιστρέφοντας στη βάση του 6 μέρες μετά.

Η τοποθεσία του ναυαγίου έχει προσδιοριστεί από το 1935 ωστόσο δεν έχει ανελκυστεί. Διάφορα ευρήματα εκτίθενται στο Ναυτικό μουσείο του Μέρσισαϊντ στο Λίβερπουλ.
Bismarck
Τα 5 θρυλικά ναυάγια της ανθρωπότηταςΜε εκτόπισμα 50000 τόνων και μέγιστη ταχύτητα 30 κόμβων, το Bismarck ήταν το καμάρι του Γερμανικού Ναυτικού στο Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Ο Ουίνστον Τσόρτσιλ το είχε χαρακτηρίσει ως «ένα τρομακτικό πλοίο και ένα μνημείο ναυπηγικής». Το μήκος του έφτανε περίπου τα τρία γήπεδα ποδοσφαίρου και το μέγιστο ύψος του τους 17 ορόφους.

Όπως και με τον Τιτανικό το παρθενικό του ταξίδι έμελλε να λήξει άδοξα. Μετά από 8 μέρες ανελέητης καταδίωξης, το Μάιο του 1941, το πηδάλιο του αχρηστεύτηκε από μια βρετανική τορπίλη και έμεινε ουσιαστικά ακυβέρνητο.

Μετά από έναν καταιγισμό πυρών βυθίστηκε παίρνοντας μαζί του την πλειοψηφία των 2200 μελών του πληρώματος. Μόνο 115 σώθηκαν.

Το 1989 και έχοντας χτενίσει 200 τετραγωνικά μίλια βυθού, η ομάδα του Δρ Ρόμπερτ Μπάλαρντ ανακάλυψε το ναυάγιο του Bismarck 300 μίλια νότια του Κορκ της Ιρλανδίας και σε βάθος 5000 μέτρων.

Παρά τις καταστροφές που προξένησαν τα βλήματα και οι τορπίλες των βρετανικών σκαφών, το ναυάγιο είναι σε εντυπωσιακά καλή κατάσταση.

Μετά από άδεια της γερμανικής κυβέρνησης οργανώθηκαν διάφορες αποστολές για την εξερεύνηση του. Μεταξύ των επισκεπτών ήταν επιζήσαντες του ναυαγίου όπως ο Χάινριχ Κουντ και ο Χάιντς Στιγκ καθώς και ο αμερικάνος σκηνοθέτης Τζέιμς Κάμερον.
Belgrano
Τα 5 θρυλικά ναυάγια της ανθρωπότητας
Η βύθιση του Belgrano ήταν ένα από τα πιο δραματικά και αντιφατικά επεισόδια του πολέμου των Φόκλαντς. Στις 2 Μαΐου 1982, το πυρηνικό υποβρύχιο του Βασιλικού Ναυτικού HMS Conqueror εκτόξευσε δύο τορπίλες κατά του πολεμικού πλοίου της Αργεντινής.

300 άνθρωποι πέθαναν από την έκρηξη και άλλοι 23 αργότερα με τη βύθιση. Οι απώλειες ήταν περίπου οι μισές για την Αργεντινή κατά τη διάρκεια του πολέμου Καθώς το πλοίο άρχισε να βυθίζεται πραγματοποιήθηκε μια από τις πιο δραματικές επιχειρήσεις διάσωσης στην παγκόσμια ιστορία. Τελικά από τους 1093 επιβαίνοντες επέζησαν 770.

Το Φεβρουάριο του 2003, η National Geographic Society σε συνεργασία με το Πολεμικό Ναυτικό της Αργεντινής ξεκίνησαν μια κοινή αποστολή για την εύρεση του Ναυαγίου. Μετά από δύο εβδομάδες σε ακραίες συνθήκες, η αποστολή δεν μπόρεσε να βρει το ναυάγιο.

Σήμερα πιστεύεται ότι κείτεται 180 χιλιόμετρα από τις ακτές της Αργεντινής και σε 4 χιλιόμετρα βάθος. Αξιοποιώντας, ωστόσο, την ίδια τεχνολογία που χρησιμοποιήθηκε στην ανεύρεση του Τιτανικού και του Bismarck.
πηγή: oneman.gr

Το πειραμα της Φιλαδελφειας

Τον Ιούλιο του 1943, το αμερικανικό αντιτορπιλικό Eldridge προσάραξε στις αποβάθρες του Delaware για ένα πείραμα του αμερικανικού ναυτικού που είχε σκοπό να κάνει το πλοίο αόρατο. Το επίσημο όνομα του σχεδίου ήταν «Σχέδιο Ουράνιο Τόξο» (Rainbow Project), αλλά έμεινε ευρέως γνωστό με την ονομασία «Το πείραμα της Φιλαδέλφειας» (Philadelphia Experiment). Πολλά έχουν γραφεί και υποτεθεί σχετικά με το θρυλικό πείραμα για τεχνητή αφάνεια (invisibility), αλλά ο διαχωρισμός των γεγονότων από τη φαντασία είναι σχεδόν αδύνατος, ειδικά μετά την πρόσφατη μαζική εισροή ανακριβών πληροφοριών και σκόπιμης παραπληροφόρησης η οποία διαδόθηκε από πρόσωπα σχετιζόμενα με την Αμερικανική Υπηρεσία Πληροφοριών (U.S. Intelligence Community) και από επαγγελματίες σκεπτικιστές. Υπάρχει τεράστια διχογνωμία σχετικά με το τι ακριβώς συνέβη στο Delaware. Υποστηρίζεται από κάποιους ότι πραγματοποιήθηκε ένα τεράστιο επιστημονικό άλμα και ότι το πλοίο ταξίδεψε επιτυχώς στο χωροχρόνο, αφού εξαφανίστηκε από την Φιλαδέλφεια, στην Πενσυλβανία, και εμφανίστηκε στο Norfolk, στη Virginia, 15 λεπτά αργότερα. Τι συνέβη είναι ακόμη άγνωστο, αλλά οι διαφορετικές θεωρίες αναλύονται παρακάτω:

Η «επίσημη» ανακοίνωση πού εξέδωσε το ναυτικό

Το ναυτικό παραδέχεται ότι το αμερικανικό πλοίο Eldridge έλαβε μέρος σε κάποιο πείραμα το οποίο προέβλεπε την περιτύλιξη του σκελετού του αντιτορπιλικού με σύρμα, σε μια προσπάθεια αδρανοποίησης των μαγνητικών πεδίων που προκαλούνταν από το μέταλλο του. Αυτό είναι γνωστό ως απομαγνήτιση. Κάτι τέτοιο θα καθιστούσε το σκάφος αόρατο σε υποβρύχιες μαγνητικές νάρκες, οι οποίες βασίζονται σε αισθητήρες εγγύτητας για να πυροδοτηθούν. Αυτοί οι αισθητήρες λειτουργούν ανιχνεύοντας μαγνητικά πεδία γύρω από το πλοίο. Συνεπώς, το πλοίο θα ήταν ικανό να διασχίσει περιοχές παγιδευμένες με τέτοιες νάρκες, αόρατο ως προς αυτές, αλλά όχι και ως προς τα ραντάρ η την όραση. Η ανακοίνωση του ναυτικού είναι αρκετά εύλογη και δεν αναφέρει ασυνήθιστα αποτελέσματα ή καταστάσεις. Θα μπορούσε ωστόσο να είναι μόνο μια πιστευτή περιγραφή για τον καθησυχασμό της πλειοψηφίας του κοινού. ’λλωστε η απομαγνήτιση πλοίων ήταν γνωστή τεχνική, καθόλου σπάνια, ώστε να δικαιολογεί την οργάνωση ολόκληρου πειράματος με κωδική ονομασία.

Θεωρία Τεχνητής Αφάνειας

Κάποιοι επιστήμονες ανέπτυξαν τη θεωρία ότι το ναυτικό εργαζόταν σε μια μέθοδο να καταστήσει το πλοίο αόρατο στην ανθρώπινη όραση. Ωστόσο, δεν είχε να κάνει με την αναδίπλωση Χώρου-Χρόνου ή με καμία περίπλοκη διαδικασία παρόμοιας φύσης. Αυτή η θεωρία, προτείνει ότι το Eldridge ήταν εξοπλισμένο με γεννήτριες υψηλών συχνοτήτων, οι οποίες θα θέρμαιναν τον περιβάλλοντα αέρα για να προκαλέσουν έναν αντικατοπτρισμό, κάνοντας το σκάφος αόρατο. Αυτό το φαινόμενο συμβαίνει με φυσικό τρόπο, και έχουν αναφερθεί περιπτώσεις όπου ολόκληρα νησιά χάθηκαν από την όραση, υπό τις κατάλληλες καιρικές συνθήκες. Η γεννήτρια υψηλών συχνοτήτων θα θέρμαινε τον περιβάλλοντα αέρα και το νερό (προκαλώντας μάλιστα μια πρασινωπή ομίχλη η οποία παρατηρήθηκε γύρω από το πλοίο), προκαλώντας μια οφθαλμαπάτη και εξαφανίζοντας το πλοίο από την όραση. Η γεννήτρια θα ευθυνόταν ακόμη για την αρρώστια, φυσική και ψυχική, του πληρώματος μετά το πείραμα. Μια γεννήτρια υψηλών συχνοτήτων μπορεί να προκαλέσει σοβαρή βλάβη στον εγκέφαλο, ειδικά σε κοντινή απόσταση. Αυτή είναι μια πιο πιστευτή θεωρία καθώς δικαιολογεί της σωματικές και ψυχικές βλάβες που υπέστησαν όλα τα μέλη του πληρώματος μετά το πείραμα. Δεν εξηγεί όμως πώς το πλοίο εθεάθη στη Virginia, από το πλήρωμα του επιβατικού Andrew Furuseth, 15 λεπτά μετά την εξαφάνισή του από τη Φιλαδέλφεια. Υπάρχουν ακόμη πληροφορίες για κάποιους από το πλήρωμα οι οποίοι μετά το πείραμα βρέθηκαν ενσωματωμένοι στο κέλυφος του πλοίου, ή δεν βρέθηκαν καθόλου.

Θεωρία Μεταφοράς στο Χώρο-Χρόνο

Η πιο ενδιαφέρουσα και πιο τραβηγμένη θεωρία για το πείραμα της Φιλαδέλφειας, είναι ότι το αντιτορπιλικό, πραγματικά εξαφανίστηκε και τηλεμεταφέρθηκε μέσα στο χώρο και το χρόνο. Υποτίθεται ότι στο πείραμα συμμετείχε πλήθος διακεκριμένων επιστημόνων, ανάμεσα στους οποίους ήταν ο Nikola Tesla και ο Albert Einstein. Ωστόσο ο Τέσλα θεωρείτο νεκρός προ μηνών. Η θεωρεία υποστηρίζει ότι το φως έπρεπε να καμφθεί γύρω από το πλοίο για να γίνει αόρατο. Για να επιτευχθεί αυτό, τύλιξαν γύρω από την περιφέρεια του πλοίου σύρμα και πέρασε εναλλασόμενο ρεύμα από αυτό. Αυτό προκάλεσε τη δημιουργία ενός τεράστιου ταλαντευόμενου μαγνήτη ο οποίος σχημάτισε μαγνητικό πεδίο γύρω από το πλοίο, κάμπτοντας όχι μόνο το φως, αλλά και τον ίδιο τον χωροχρόνο. Οι υποστηρικτές αυτής της θεωρίας παραπέμπουν στη θεωρία του Αϊνστάιν περί ενοποιημένου πεδίου, σύμφωνα με την οποία αν κάμψεις το φως κάμπτεις αναπόφευκτα το χώρο και το χρόνο επίσης.

Γεγονότα

Κατά την πρώτη φάση του πειράματος το πλοίο δεν εξαφανίσθηκε τελείως, αλλά το αποτύπωμα του σκελετού του διαγραφόταν καθαρά στο νερό. Την δεύτερη φορά το πλοίο εξαφανίστηκε τελείως ενώ εμφανίστηκε 15 λεπτά αργότερα στη Virginia. Όταν επανεμφανίστηκε το πλοίο στην Πενσυλβανία, μέλη του πληρώματος βρέθηκαν ενσωματωμένοι με το κήτος του πλοίου, άλλοι έλειπαν και οι υπόλοιποι είχαν χαμένα τα λογικά τους. Αδιαμφισβήτητο είναι το γεγονός ότι πέρα από την επίσημη ανακοίνωση του ναυτικού, δεν υπήρξε δυνατή η επικοινωνία με οποιοδήποτε μέλος του πληρώματος. Όταν το πλοίο μεταπωλήθηκε στο ελληνικό ναυτικό, η ονομαστική χωρητικότητά του είχε αυξηθεί κατά 300 τόνους, που σημαίνει ότι είχε αφαιρεθεί εξοπλισμός από το εσωτερικό του.

Τουνγκουσκα: το Ρωσικο Roswell

Τι συνέβη το πρωινό της 27ης Ιουνίου του 1908 στην Τουνγκούσκα της Σιβηρίας; Σύμφωνα με τις περιγραφές των κατοίκων που ήταν αυτόπτες μάρτυρες, αρχικά παρακολουθούσαν ένα κυκλικό αντικείμενο στον ουρανό που έλαμπε με λευκό φως και είχε ουρά. Και ενώ διέσχιζε τον ουρανό για περίπου 15’, ξαφνικά μετατράπηκε σε πύρινη σφαίρα που κατέπεσε σε ερειπωμένο δάσος καταστρέφοντας ακαριαία μία έκταση μεγαλύτερη των 2.000 τετραγωνικών χιλιομέτρων, ενώ η φωτιά που ξέσπασε διήρκεσε για εβδομάδες καίγοντας άλλα 10.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα.
Τουνγκούσκα: το Ρώσικο Roswell

  Οι συντεταγμένες του επίκεντρου του φαινομένου είναι μήκος 101ο ανατολικά, και πλάτος 62ο βόρεια, 90 χλμ. βόρεια του οικισμού Βαναβάρα στο σημερινό κράτος του Ινσγκούσκ στη Ρωσία.  Πολλά γεωδυναμικά ινστιτούτα σε ολόκληρο τον κόσμο και την περιοχή, κατέγραψαν ισχυρές σεισμικές δονήσεις και το Αστεροσκοπείο του Ινσγκούσκ παρατήρησε μια διαταραχή στο μαγνητικό πεδίο της Γης.

  Η έκρηξη ήτανε πολύ ισχυρή, περίπου 20 μεγατόνους ΤΝΤ, δηλαδή 2.000 φορές μεγαλύτερη από τις εκρήξεις που έγιναν στη τη Χιροσίμα και το Ναγκασάκι μετά τη ρίψη των πυρηνικών βομβών. Μάλιστα, μετά από σύγκριση των αεροφωτογραφιών της Τουνγκούσκα με της Χιροσίμα και του Ναγκασάκι, οι ομοιότητες που παρουσιάζουν ως προς την εικόνα και το μέγεθος της καταστροφής είναι εκπληκτικές!


Τι έδειξαν οι πρώτες επιτόπιες έρευνες.
  Η πρώτη έρευνα στην περιοχή για τη διερεύνηση του φαινομένου έγινε ένα χρόνο μετά την εκδήλωσή του, χωρίς να φέρει κάποιο αποτέλεσμα. Ακολούθησε δεύτερη οργανωμένη αποστολή μετά από 18 χρόνια, το 1927, από μία ρωσική ομάδα επιστημόνων της οποίας τα μέλη έμειναν έκπληκτα όταν διαπίστωσαν ότι παρά την τεράστια καταστροφή (σκεφτείτε ότι τεράστια δέντρα είχαν κοπεί σε μικρές λουρίδες και είχαν πέσει σχηματίζοντας κυκλικό σχήμα αντίστοιχο των ακτινών ενός τροχού ποδηλάτου), δεν υπήρχε πουθενά κρατήρας από την πρόσκρουση στη Γη!

  Ακόμη, βρήκαν κομμάτια από μεταλλικά συντρίμμια τα οποία και συνέλεξαν, ενώ δεν μπορούσαν να εξηγήσουν το γεγονός ότι κοντά στο σημείο της έκρηξης στα χρόνια που ακολούθησαν μετά το 1908 χιλιάδες άνθρωποι είχαν χάσει τη ζωή τους από μία άγνωστη ασθένεια που τα συμπτώματά της ποτέ στο παρελθόν δεν είχαν καταγραφεί στην Τουνγκούσκα.

Τουνγκούσκα: το Ρώσικο Roswell

  Η τρίτη μεγάλη οργανωμένη αποστολή έγινε το 1947 με εντολή του Στάλιν οπότε και επιβεβαιώθηκε ότι υπήρχαν πολλά ίχνη ραδιενέργειας στην περιοχή. Ακολούθησαν και άλλες αποστολές, οι οποίες επίσης έφεραν σημαντικά στοιχεία στο φως, και που κάθε φορά όμως αντί να ξεδιαλύνουν την κατάσταση, μάλλον τα πράγματα μπερδεύονταν.
 
Τουνγκούσκα: δοκιμή υπερόπλου του Τέσλα προκάλεσε την έκρηξη;
Μία από τις πιο «συνωμοσιολογικές» θεωρίες για το συμβάν της Σιβηρίας το 1908, είναι αυτή που εμπλέκει το όνομα του Νίκολα Τέσλα. Σύμφωνα με αυτήν η φοβερή έκρηξη που συντάραξε την περιοχή της Τουνγκούσκα, προήλθε από τη δοκιμή ενός υπερόπλου του Τέσλα, της περίφημης «ακτίνας θανάτου».

 Μάλιστα οι υποστηρικτές αυτού του σεναρίου λένε πως όταν ο Τέσλα πληροφορήθηκε για την καταστροφή που προκάλεσε το όπλο του στην Τουνγκούσκα, προχώρησε άμεσα στην αποσυναρμολόγησή του αφού έκρινε ότι ήταν υπερβολικά επικίνδυνο!


Τι υποστήριξε ένας μαθητής του Τέσλα, για το συμβάν.
  Ο Frank Germano, μαθητής του ιδιοφυούς εφευρέτη, υποστήριξε ότι είναι πολύ πιθανό ο δάσκαλός του να προκάλεσε την έκρηξη στην προσπάθειά του να δοκιμάσει την δύναμη του ασύρματου συστήματος ηλεκτρικής μετάδοσης, που ο ίδιος είχε εφεύρει:

 »Ο Τέσλα παραδέχτηκε ότι αυτή τη δοκιμή την είχε κάνει πριν από το 1915 (το συμβάν στη Σιβηρία έγινε το 1908) αλλά δεν διευκρίνησε το πότε ακριβώς. Σίγουρα δεν έχουμε  αποδείξεις, όμως ο Τέσλα είχε τα μέσα να προκαλέσει την έκρηξη της Τουνγκούσκα.

  Ο πομπός του είχε την ικανότητα να παράγει ενέργεια και συχνότητες ικανές να απελευθερώσουν την  καταστροφικότατη ισχύ των 10 μεγατόνων ΤΝΤ. Αν μελετήσει κάποιος την φύση της έκρηξης στη Σιβηρία, θα δει πως είναι παρόμοια με αυτό που θα μπορούσε να συμβεί σε περίπτωση ξαφνικής απελευθέρωσης ασύρματης ισχύος.

  Επιπλέον κανένα φλεγόμενο αντικείμενο δεν αναφέρθηκε στον ουρανό εκείνη τη στιγμή. Είναι δυνατόν ένα αντικείμενο 91.000 τόνων να εισέρχεται στην ατμόσφαιρα με ταχύτητα  χιλιάδων χιλιομέτρων και κανένας αστρονόμος να μην το εντοπίζει; Όσο για την απουσία κρατήρα , εξηγείται απολύτως γιατί αν η έκρηξη προκλήθηκε από εκπέμπουσα ισχύ, είναι λογικό να μην υπάρχει».

  Στον αντίλογο όλων αυτών, οι ειδικοί υποστηρίζουν πως είναι πρακτικά αδύνατο να προκάλεσε ο Τέσλα μία τέτοια απελευθέρωση ενέργειας, αφού για να το πετύχει θα χρειαζόταν ένα μηχάνημα υπερβολικά μεγάλων διαστάσεων αλλά και ένα υπολογιστή για να μπορέσει να ελέγξει την ενέργεια. Και τα δύο, λένε, δεν υπήρχαν την εποχή εκείνη.


Τουνγκούσκα: το ρώσικο Roswell;

Τι συνέβη το πρωινό της 27ης Ιουνίου του 1908 στην Τουνγκούσκα της Σιβηρίας; Ήταν μετεωρίτης αυτό που είδαν χιλιάδες μάρτυρες ή μήπως «κάτι» που ήρθε από το διάστημα;

  Όσο και αν φαίνεται παράξενο, πληθαίνουν τα τελευταία χρόνια εκείνοι που υποστηρίζουν πως ό,τι συνέβη στην Τουνγκούσκα ήταν έργο εξωγήινων.
Τουνγκούσκα: το Ρώσικο Roswell

  Η άποψή τους ενισχύεται από το γεγονός, ότι στη δεύτερη έρευνα που έγινε με εντολή του Στάλιν και χρηματοδοτήθηκε από τον πιο γνωστό κατασκευαστή βομβών της εποχής, τον Σ.Π. Κόρλαβ (όπου αργότερα έγινε επικεφαλής του διαστημικού προγράμματος της Ρωσίας), ο Κόρλαβ κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η έκρηξη είχε προκληθεί από την συντριβή ενός εξωγήινου σκάφους. Μάλιστα ανέφερε ότι αυτό προέκυπτε και από τα μεταλλικά θραύσματα που είχαν συλλεχθεί από τις προηγούμενες αποστολές και ποτέ δεν είχε ανακοινωθεί δημόσια το αποτέλεσμα της ανάλυσής τους.


Όσοι μίλησαν για «εξωγήινη προέλευση», απολύθηκαν!
   Στις 4 Οκτωβρίου 1959, 51 χρόνια μετά την έκρηξη στην Τουνγκούσκα το γεγονός έγινε πρωτοσέλιδο στην εφημερίδα Νιου Γιορκ Τάιμς. Εκεί υπήρχαν οι αναφορές Ρώσων επιστημόνων για ίχνη ραδιενέργειας στην περιοχή, καθώς και στοιχεία που δεν μπορούσαν με κανένα τρόπο να αποδώσουν την έκρηξη σε φυσικά αίτια. Το τελικό τους συμπέρασμα ήταν πως το γεγονός οφειλόταν σε μία πυρηνική έκρηξη που είχε προκληθεί από ένα αντικείμενο εξωγήινης προέλευσης.

  Σχεδόν αμέσως μετά πολλοί από τους επιστήμονες που συμμετείχαν στην έρευνα έχασαν τις εργασίες τους, και κλήθηκαν από την KGB να συμμετάσχουν σε μία νέα μακροχρόνια έρευνα στη Σιβηρία. Επιπλέον, η σοβιετική εφημερίδα που εκδιδόταν από την Κυβέρνηση άλλαξε τη βασική τους θέση υποστηρίζοντας πως η έκρηξη τελικά δεν οφειλόταν σε ΑΤΙΑ, και απλώς ήταν ένας κομήτης ή ένας αστεροειδής.  

  Μία από αυτές τις εξωτικές ή συνομωσιολογικές αν θέλετε ερμηνείες κάνει λόγο για την έκρηξη εξωγήινου διαστημόπλοιου. Ο Ρώσος ερευνητής Αλεξάντερ Καζέντζεφ ανέπτυξε τη θεωρία ότι το 1908 στην Τουνγκούσκα έγινε ένα εξωγήινο ατύχημα, ένα είδος εξωγήινου Ρώσικου Ρόζγουελ όπου καταστράφηκε ο «πυρηνικός» αντιδραστήρας ενός εξωγήινου διαστημοπλοίου και προκάλεσε την καταστροφή.

  Αυτές οι θεωρίες οι εξωτικές περί εξωγήινου ατυχήματος βασίζονται στο γεγονός ότι δεν έχει βρεθεί μέχρι τώρα κρατήρας, για να διαπιστωθεί ότι πρόκειται όντως για μετεωρίτη. Για αυτό κρέμεται ένα μυστήριο γύρω από τη μεγαλύτερη καταστροφική έκρηξη που έχει συμβεί ποτέ στην ιστορία της ανθρωπότητας».

πηγή: pyles.tv

Η αληθινη ιστορια της “Emily Rose”

Η ταινία «Ο εξορκισμός της Εmily Rose» που προβλήθηκε πριν από λίγα χρόνια στις κινηματογραφικές αίθουσες, ήταν βασισμένη σε πραγματικά γεγονότα.
Το κανονικό όνομα της «Emily Rose» ήταν Anneliese Michel. Γεννημένη τον Σεπτέμβριο του 1951, σε ένα χωριό της Βαυαρίας, από βαθιά θρησκευόμενους γονείς, η Anneliese μεγάλωσε σε ένα έντονα καθολικό θρησκευτικό περιβάλλον.
Η αληθινή ιστορία της “Emily Rose”
Η αρχή της τραγικής ιστορίας
Όταν ξεκίνησε τις σπουδές της στο κολέγιο, η ζωή της έμοιαζε απολύτως φυσιολογική και τίποτα δεν μαρτυρούσε την φρίκη που την περίμενε. Ήταν μόλις 17 ετών όταν ένα βράδυ άρχισε εντελώς ξαφνικά να έχει σπασμούς σε όλο της το σώμα. Η διάγνωση των γιατρών ήταν «επιληψία».
Τις ημέρες που ακολούθησαν η κατάσταση της Anneliese έγινε εντελώς ανεξέλεγκτη και οι δικοί της αναγκάστηκαν να την μεταφέρουν σε ψυχιατρική κλινική. Αυτό όχι μόνο δεν την βοήθησε αλλά την οδήγησε και στην κατάθλιψη!
Επηρεασμένη προφανώς από το έντονα θρησκευτικό περιβάλλον που μεγάλωσε, η Anneliese έπεισε τον εαυτό της ότι έχει καταληφθεί από δαίμονες. Οι γιατροί της χορήγησαν φάρμακα για τις ψυχώσεις της, αλλά εκείνη επέμενε πως η λύση στο πρόβλημά της ήταν μία και μοναδική: εξορκισμός!
Κανείς δεν αναλάμβανε τον εξορκισμό της!
Είχαν περάσει 6 ολόκληρα χρόνια από την ημέρα που ξεκίνησαν οι κρίσεις και η κατάσταση ήταν κάθε μέρα και χειρότερη. Κανένας ιερωμένος δεν δεχόταν να την αναλάβει και οι γονείς της ήταν σε απόγνωση. Τότε εμφανίστηκε ο ιερέας Ernst Alt.
Αφού έζησε για λίγες ημέρες την Anneliese από κοντά, πείστηκε πως επρόκειτο για περίπτωση «δαιμονισμού» και ζήτησε από τον αρχιερέα του Würzburg, να προχωρήσει σε εξορκισμό. Η πρότασή του όμως έγινε δεκτή μετά από έναν χρόνο, το 1975, όταν η Anneliese σταμάτησε να τρώει φαγητό γιατί -όπως έλεγε- οι δαίμονες δεν της το επέτρεπαν και άρχισε να τρέφεται με αράχνες και μύγες και να πίνει τα ίδια της τα ούρα.
Η αληθινή ιστορία της “Emily Rose”
Τα ουρλιαχτά της αναστάτωναν νύχτα και μέρα τη γειτονιά, καθώς έσπαγε σταυρούς και κατάστρεφε εικόνες του Χριστού και άλλα ιερά σύμβολα. Τα κριτήρια του εξορκισμού για την καθολική εκκλησία, είχαν πλέον εμφανισθεί.
O εξορκισμός της Anneliese Michel
Ο αρχιερέας του Würzburg ανέθεσε στον πατέρα Arnold Renz και τον πάστορα Ernst Alt τον εξορκισμό της Anneliese Michel. Εκείνοι ακολουθώντας πιστά το τελετουργικό έκριναν πως η κοπέλα έπρεπε να σωθεί από την ύπαρξη πολλών δαιμόνων στο σώμα της, μεταξύ αυτών οι Lucifer, Judas Iscariot, Cain, Hitler και άλλων «καταδικασμένων ψυχών» που είχαν μπει μέσα της.
Έναν ολόκληρο χρόνο κράτησε ο εξορκισμός! Μία φορά την εβδομάδα οι δύο ιερείς επισκέπτονταν την Anneliese στο σπίτι της και πάλευαν με τους δαίμονές της. Οι αντιδράσεις της μερικές φορές ήταν τόσο δυνατές που έπρεπε να την αλυσοδένουν στο κρεβάτι της.
Η αληθινή ιστορία της “Emily Rose”
Τους πρώτους μήνες των εξορκισμών, υπήρξε ένα διάστημα αισθητής βελτίωσης. Η Anneliese άρχισε να πηγαίνει πάλι σχολείο, έδωσε εξετάσεις στο Παιδαγωγικό Πανεπιστήμιο του Würzburg και δειλά δειλά επισκεπτόταν την εκκλησία.
Το διάλειμμα όμως κράτησε για λίγο. Οι «δαίμονες» επέστρεψαν ακόμη πιο ισχυροί και για εβδομάδες ολόκληρες η κοπέλα δεν δεχόταν τροφή. Οι δύο ιερείς αποφάσισαν τότε να ηχογραφούν τους εξορκισμούς και να τραβούν φωτογραφίες, μήπως έτσι μπορέσουν να εντοπίσουν κάποιες λεπτομέρειες που θα τους βοηθούσαν.
Το τέλος!
Στις 30 Ιουνίου του 1976, έγινε ο τελευταίος εξορκισμός της Anneliese. Εξαντλημένη, αδύνατη με υψηλό πυρετό και πνευμονία το μόνο που κατάφερε να πει ήταν «μαμά, φοβάμαι!» Ξεψύχησε την επόμενη ημέρα, 1η Ιουλίου του 1976, ενώ κοιμόταν!
πηγή: newsbomb.gr

Περι Ελευσινιων Μυστηριων!

Η λέξη Μυστήριο σημαίνει το απόρρητο, το μυστικό και προέρχεται ετυμολογικά από το ρήμα «μυείν» που σημαίνει κλείνω. Ο Μύστης-μυσταγωγός ασκώντας τη μυστική λατρεία προς το θείο προσβλέπει στην ένωση, στη συνοχή της κοινότητας των μυημένων, ανώτερων πνευματικά ανθρώπων.
 Οι αιώνιες αλήθειες της ανθρώπινης ψυχής, ως φυσικές και αλληγορικές αναπαραστάσεις ανθρώπων, μέσω της Δήμητρας, της χθόνιας θεότητας της γης και του Άδη-θανάτου, αποκαλύπτονται στους μυημένους. Η Γη ως μήτηρ με αγροτικό χαρακτήρα και  γονιμότητα συμπυκνώνει τη ζωή και το θάνατο, την εναλλαγή του φωτός και της σκιάς ως φυσικού και μεταφυσικού φαινομένου.
 Η προέλευση των Ελευσινίων Μυστηρίων είναι προελληνική, πελασγική ή μυκηναϊκή. Για πρώτη φορά τέλεση μυστηρίων εντοπίζεται  στη Βοιωτία. Οι Αχαιοί και οι Ίωνες υιοθέτησαν και αφομοίωσαν χθόνιες θεότητες ενώ οι Ευμολπίδες, το βασιλικό γένος της Ελευσίνας, υπήρξαν από τους πρώτους Ιεροφάντες, Κήρυκες και δαδούχους των Ελευσινίων Μυστηρίων.
 Οι Αθηναίοι ήταν βέβαια αυτοί που «απογείωσαν» τα Ελευσίνια Μυστήρια συντελώντας στην απώτατη ακμή τους. Από την εποχή του απογείου του 5ου αι. μ.Χ. και της αίγλης της τυρρανίδας των Πεισιστρατιδών, πολιτικοί, οικονομικοί και κοινωνικοί λόγοι οδήγησαν την Αθήνα σε μια πνευματική ηγεμονία άνευ προηγουμένου. Το Ψήφισμα του Περικλή περί κατάργησης της προσόδου στα Ελευσίνια Μυστήρια απάλειψε τον  ελιτίστικο χαρακτήρα τους, αφού έτσι τα προηγούμενα χρόνια ήταν προορισμένα μόνο για υψηλές «εισόδους». Το «άνοιγμα»,  όμως, των Μυστηρίων σε όλους εκτός των μη ομιλούντων την Ελληνική (π.χ. Πέρσες) τα καθιστά χαμηλότερης πνευματικής ποιότητας.
 Τα Μεγάλα Μυστήρια διαρκούσαν 9 ημέρες και θεωρούνταν Πανελλήνια Γιορτή. Κάθε  Φθινόπωρο, κατά τις αρχές του Οκτωβρίου, από την εποχή της Τυραννίδας των Πεισιστρατιδών κατά το απόγειο του 5ου αι. π.Χ. οι Αθηναίοι τελούσαν  τα Ελευσίνια Μυστήρια μεταφέροντας τα ιερά αντικείμενα σε κίστη (καλάθι) από την Ελευσίνα στην Αθήνα και το αντίστροφο.
 Ο Άρχων Βασιλεύς στην Ποικίλη Στοά της Αγοράς πρωτοστατούσε στην κάθαρση με αλμυρό νερό και αργότερα στην πορεία στην Ιερά Οδό προς την Ελευσίνα. Στην στάση του Κηφισού οι αισχρολογίες και τα άσεμνα αστεία αποτελούσαν τον προάγγελο της μυστηριακής τελετουργίας του Τελεστηρίου: η εναλλαγή σκότους και φωτός που συνάδει με την αρχιτεκτονική δόμηση του κτιρίου, τα δρώμενα για τη Μητέρα, την Κόρη και τον Πλούτωνα (όπως αναπαριστώνται κυρίως σε αρχαία έργα τέχνης) που συμβολίζουν τον ιερό γάμο ζωής και θανάτου, ώθησαν τον Αριστοφάνη, τον Πλάτωνα, άλλους αρχαίους και χριστιανούς συγγραφείς καθώς και νεότερους μελετητές, όπως τον Φουκάρ και τον Νόακ, να υποθέσουν τη χρήση μηχανημάτων προς εντυπωσιασμό κατά την τέλεση των Ελευσινίων Μυστηρίων.
 Τα έντονα αυτά θεατρικά στοιχεία καθώς και οι ισχυροί συμβολισμοί ( στάχυς του αδύτου, μύηση, Τελετή, Εποπτεία) θα προσφέρουν αργότερα στο Χριστιανισμό, σύμφωνα και με τη μαρτυρία του Ιππόλυτου, χριστιανού συγγραφέα του 2ου αι. μ.Χ. , ιδεολογικό περιεχόμενο συμβατό με αυτό των Ελευσινίων: θερισμός=θάνατος/ελπίδα=προσδοκία ανάστασης. Βέβαια,  με την έλευση  και τελειωτική επικράτηση του Χριστιανισμού και την Εσχατολογική του Διδασκαλία τα Ελευσίνια Μυστήρια έλαβαν χαρακτήρα περισσότερο τελετουργικό και αποστεωμένο.

Της Αμαλίας  Κ. Ηλιάδη, φιλολόγου-ιστορικού (Μεταπτυχιακό Δίπλωμα Βυζαντινής Ιστορίας απ’ το Α.Π.Θ.) Υπεύθυνης Σχολικής Βιβλιοθήκης 2ου Ε.Π.Α.Λ.  Τρικάλων, ailiadi@sch.gr
http://users.sch.gr/ailiadi , http://blogs.sch.gr/ailiadi,  http://www.matia.gr, http://www.emy67.wordpress.com

 Πηγή: pyles.tv

Πέμπτη 12 Ιανουαρίου 2012

Ανθρωποι που πουλησαν την ψυχη τους στο διαβολο

Πάντα θα υπάρχουν κάποιοι που ψάχνουν τον εύκολο τρόπο να αποκτήσουν περισσότερη ευχαρίστηση, πλούτο ή δύναμη. Κατά μια έννοια, είναι συναρπαστικό το μέχρι που μπορεί να φτάσει κανείς για να πετύχει ότι επιθυμεί περισσότερο. Στη λίστα που ακολουθεί θα δείτε 10 ανθρώπους που πιστεύεται πως στραφήκαν στο κακό για να αποκτήσουν ότι επιθυμούσαν.


10. Πάπας Συλβέστρος Β’
Ο Συλβέστρος Β’ ήταν ένας από τους πιο μορφωμένους ανθρώπους της εποχής του. Πολύ έμπειρος στα μαθηματικά, στην αστρονομία και στη μηχανική. Του πιστώνεται η επινόηση του υδραυλικού οργάνου, του ρολόι με εκκρεμές και η εισαγωγή των αραβικών αριθμών στη Δυτική Ευρώπη. Έγραψε επίσης βιβλία για τα μαθηματικά, τις φυσικές επιστήμες, τη μουσική, τη θεολογία και τη φιλοσοφία. Ήταν ο πρώτος Γάλλος Πάπας και σίγουρα ο πιο σημαντικός του 10ου αιώνα. Μετά το θάνατό του, άρχισαν να διαδίδονται φήμες ότι η μεγάλη νοημοσύνη του -και, κατά συνέπεια, η εφευρετική μεγαλοφυΐα του- ήταν το αποτέλεσμα μιας συμφωνίας με το διάβολο. Αυτό πιθανότατα οφείλεται στην τακτική επαφή του με μεγάλα επιστημονικά μυαλά του αραβικού κόσμου και η γενναία προσπάθεια του να ξεριζώσει τη σιμωνία (περιπτώσεις χειροτονίας ή προαγωγής κληρικών και μοναχών σε εκκλησιαστικό αξίωμα, με προσφορά οικονομικών ανταλλαγμάτων) στην Εκκλησία.
9. Νικολό Παγκανίνι
Ο Παγκανίνι είναι ένας από τους μεγαλύτερους βιρτουόζους του βιολιού. Έμαθε να παίζει μαντολίνο στα 5 του και μέχρι τα 7 τα είχε αρχίσει να συνθέτει. Ξεκίνησε να παίζει δημοσίως σε 12 αλλά στα 16 του κατέρρευσε και εξαφανίστηκε στον αλκοολισμό. Επανήλθε όμως και μέχρι τα 22 του ήταν ο πρώτος σούπερ σταρ της μουσικής. Μπορούσε να παίζει τρεις οκτάβες σε τέσσερις χορδές με μια έκταση του χεριού, ένα κατόρθωμα που είναι σχεδόν αδύνατο ακόμα και σήμερα. Μέχρι τα 23 του είχε συνθέσει τα «24 καπρίτσια» και για χρόνια κανένας άλλος βιολιστής δεν μπορούσε να παίξει μεγάλο μέρος της μουσικής του. Το παίξιμό του λεγόταν πως έκανε το κοινό να δακρύζει. Ένα από τα διάσημα κομμάτια του ήταν το «Le Streghe» δηλαδή ο Χορός των Μαγισσών. Το κοινό πίστευε πως ο Παγκανίνι είχε έρθει σε συμφωνία με το διάβολο για να παίζει τόσο «υπερφυσικά». Κάποιοι έφτασαν στο σημείο να ισχυρίζονται πως είδαν το διάβολο να τον βοηθά κατά τη διάρκεια των παραστάσεων του. Γι’ αυτό το λόγο του αρνήθηκε η τελευταία μετάληψη και το σώμα δεν θάφτηκε καθολικά στη Γένοβα. Έπρεπε να περάσουν 4 χρόνια και μια έκκληση προς τον Πάπα, για να επιτραπεί να μεταφερθεί το σώμα του στη Γένοβα, αλλά και πάλι δεν θάφτηκε. Τα λείψανά του τοποθετήθηκαν τελικά το 1876 σε ένα νεκροταφείο στην Πάρμα.
8. Ζιλ ντε Ρε
Ο Ζιλ ντε Ρε (Gilles de Rais) θεωρούνταν ευφυής, θαρραλέος και πολύ ελκυστικός με μαύρα γένια. Γεννημένος από μια από τις πιο διακεκριμένες οικογένειες στη Βρετάνη, έμεινε μόνος όταν ο πατέρας του πέθανε στα 20 του. Βρέθηκε με ανείπωτο πλούτο και δύναμη που τελικά τον οδήγησε στην πτώση του. Άρχισε να επιδεικνύει τον πλούτο του με γιορτές που τον οδήγησαν στη κατασπατάληση του και πάνω στην απελπισία του άρχισε να πειραματίζεται με τον αποκρυφισμό, υπό την καθοδήγηση κάποιου Francesco Prelati, ο οποίος του υποσχέθηκε πως θα μπορούσε να τον βοηθήσει να ανακτήσει την περιουσία που είχε σπαταλήσει με τη θυσία παιδιών σε κάποιον δαίμονα ονόματι «Βαρόνο». Κατά τη διάρκεια ενός «ξεφαντώματος» βίασε, βασάνισε και δολοφόνησε 80 με 200 παιδιά. Δικάστηκε, καταδικάστηκε και εκτελέστηκε με απαγχονισμό και καύση.
7. Στρατηγός Jonathan Moulton
Ο Moulton ξεκίνησε ως μαθητευόμενος επιπλοποιός, αλλά το 1745 ξεκίνησε την καριέρα του στο στρατό της Νέας Αγγλίας. Το 1749 παντρεύτηκε και απέκτησε 11 παιδιά. Έγινε ένας από τους πλουσιότερους άνδρες στο Νιου Χάμσαϊρ και αυτό οδήγησε στις μεταγενέστερες ιστορίες ότι είχε κλείσει κάποια συμφωνία με το διάβολο. Το 1769 το αρχοντικό που έκτισε σε μια φτωχή πόλη πουριτανών καεί ολοσχερώς. Οι φήμες τότε έλεγαν ότι ο Moulton είχε μια συμφωνία με το διάβολο πως θα του γέμιζε τις μπότες του με χρυσό μία φορά το μήνα σε αντάλλαγμα για την ψυχή του. Ειπώθηκε ότι ο Moulton σκέφτηκε έναν τέχνασμα και έβαλε τις μπότες του -με τις σόλες βγαλμένες- πάνω από μια τρύπα. Ο διάβολος, απόρησε γιατί δεν γέμιζαν οι μπότες και όταν ανακάλυψε το τέχνασμα θέλησε εκδίκηση. Πιστεύεται ότι όταν ο Moulton πέθανε το σώμα του εξαφανίστηκε από το φέρετρο του και αντικαταστάθηκε από ένα κουτί με νομίσματα που ήταν σφραγισμένο με μια εικόνα του διαβόλου. Ο Moulton θάφτηκε χωρίς κάποια ένδειξη και το μέρος είναι άγνωστο.
6. Urbain Grandier
Ο Urbain Granadier ήταν ένας Γάλλος καθολικός ιερέας ο οποίος κάηκε στην πυρά αφού καταδικάστηκε για μαγεία. Αγνόησε τον όρκο της ιερατικής αγαμίας και είναι γνωστό ότι είχε σεξουαλικές σχέσεις με πολλές γυναίκες έχοντας αποκτήσει μάλιστα και μεγάλη φήμη. Το 1632, μια ομάδα από μοναχές από το τοπικό μοναστήρι των Ουρσουλινών τον κατηγόρησε πως τις έκανε μάγια, στέλνοντας το δαίμονα Ασμοδαίο, μεταξύ άλλων, για να τις κάνουν κακό και αναιδής πράξεις μαζί τους. Στη δίκη του, οι δικαστές, αφού τον βασάνισαν, παρουσίασαν έγγραφα που υποτίθεται ότι είχε υπογράψει και αρκετούς δαίμονες ως απόδειξη ότι είχε κλείσει μια διαβολική συμφωνία. Ήταν γραμμένα ανάποδα στα λατινικά και περιελάμβανε ακόμη και την υπογραφή του ο ίδιου του σατανά! Το κείμενο έλεγε τα εξής (φωτογραφία):

Εμείς, ο Εωσφόρος, ο Σατανάς, ο Βελζεβούλ, ο Λεβιάθαν, ο Ελιμί,
και ο Ασταρώθ, μαζί με άλλους, δεχτήκαμε σήμερα τη συμφωνία
με τον Urbain Grandier, ο οποίος είναι δικός μας. Σ’ αυτόν υποσχόμαστε
την αγάπη των γυναικών, το άνθος των παρθένων, το σεβασμό των μοναρχών, τιμές, λαγνείες και δυνάμεις.
Θα εκπορνευτεί για τρεις ημέρες. Το ξεφάντωμα θα τον ευχαριστήσει. Μας προσφέρει μια φορά
εντός του έτους μια σφραγίδα με αίμα, με τα πόδια που θα καταπατήσει τα ιερά της εκκλησίας και
θα μας κάνει πολλές ερωτήσεις. Με αυτό το σύμφωνο θα ζήσει είκοσι χρόνια ευτυχισμένος
στη γη των ανθρώπων και θα ενωθεί μαζί μας αργότερα στην αμαρτία εναντίον του Θεού.
Δεμένος στην κόλαση, στο συμβούλιο των δαιμόνων.
Εωσφόρος, Βελζεβούλ, Σατανάς
Ασταρώθ Λεβιάθαν Ελιμί
Οι σφραγίδες είναι για τον διάβολο, τον αφέντη και τους δαίμονες, πρίγκιπες του κυρίου.
Baalberith, συγγραφέας.
5. Τζουζέπε Ταρτίνι
Ήταν Ιταλός συνθέτης και βιολιστής και έχει γράψει πάνω από 400 έργα. Σε αντίθεση με τους περισσότερους συγχρόνους του, δεν έγραψε εκκλησιαστική μουσική ή όπερες, και έγραψε κονσέρτα για βιολιά και σονάτες. Περίφημη είναι η σονάτα του «Η τρίλια του διαβόλου». Η ιστορία πίσω από το έργο αυτό ξεκινά με ένα όνειρο. Φέρεται να είπε στον Γάλλο αστρονόμο Ζερόμ Λαλάντ ότι ονειρεύτηκε πως του εμφανίστηκε ο διάβολος και του ζήτησε να τον υπηρετήσει. Στο τέλος των μαθημάτων τους ο Ταρτίνι έδωσε στον διάβολο το βιολί του, για να δοκιμάσει τις ικανότητες του και ο διάβολος αμέσως άρχισε να παίζει με τέτοια δεξιοτεχνία που ο Ταρτίνι αισθάνθηκε να του κόβεται η αναπνοή. Όταν ξύπνησε ο συνθέτης αμέσως άρχισε να γράφει τη σονάτα, προσπαθώντας απεγνωσμένα να θυμηθεί ότι είχε ακούσει στο όνειρο. Παρά το γεγονός πως η σονάτα είχε μεγάλη απήχηση στο κοινό του, ο Ταρτίνι παραπονέθηκε ότι το κομμάτι απείχε πολύ ακόμα από αυτό που είχε ακούσει στο όνειρό του. Είχε γράψει, "είναι τόσο πολύ κατώτερό από αυτό που είχα ακούσει, που αν θα μπορούσα να επιβίωνα αλλιώς, θα είχα σπάσει το βιολί μου και θα σταματούσα τη μουσική για πάντα". Ακούστε ένα μέρος της σονάτας και από τη Βανέσα Μέι.


4. Κορνήλιος Αγρίππας
Ο Κορνήλιος Αγρίππας ήταν ο σημαντικότερος συγγραφέας της Αναγέννησης. Σπούδασε νομικά και ιατρική, αλλά ποτέ δεν απέκτησε πτυχίο. Θεωρούνταν μάγος, αποκρυφιστής συγγραφέας, θεολόγος, αστρολόγος και αλχημιστής. Ήταν ηγέτης του φεμινιστικού κινήματος και συχνά υπερασπίστηκε γυναίκες που κατηγορήθηκαν για μαγεία. Έγραψε 3 βιβλία για τον αποκρυφισμό που χρησιμοποιούνται και σήμερα. Το 1535 χαρακτηρίστηκε αιρετικός και καταδικάστηκε σε θάνατο. Δραπέτευσε και καθώς πήγαινε στο σπίτι του, αρρώστησε και πέθανε. Μετά το θάνατό του, κυκλοφόρησαν φήμες ότι καλούσε δαίμονες. Ειπώθηκε πως στο νεκροκρέβατο του, εμφανίστηκε από το πουθενά ένα μαύρο σκυλί που ήταν γνωστό του. Αυτό το μαύρο σκυλί επανήλθε σε διάφορους μύθους όπως στου Φάουστ και στον Γκαίτε έγινε το ο Μεφιστοφελής.
3. Ρόμπερτ Τζόνσον
Ο Τζόνσον ήταν ένας Αμερικανός μουσικός των Blues. Είναι 5ος στους 100 μεγαλύτερους κιθαρίστες όλων των εποχών του Rolling Stones. Ο θρύλος λέει ότι ήθελε να είναι ο καλύτερος κιθαρίστας και του δοθεί η εντολή να πάει σε ένα σταυροδρόμι. Εκεί συνάντησε τον διάβολο που συντόνισε την κιθάρα του, κάνοντας τον να κυριαρχεί στο όργανο. Ο Τζόνσον όχι μόνο δεν έκανε τίποτα για να διαλύσει τις φήμες, αλλά τις ενθαρρύνει κιόλας με υπαινιγμούς ότι είχε κλείσει και μια συμφωνία με τον πρίγκιπα του σκότους. Παρήγαγε 6 δίσκους πριν πεθάνει σε ηλικία 27 χρονών. Λέγετε πως πέθανε όταν τον έπιασαν να φλερτάρει μια παντρεμένη γυναίκα και εκείνη του έδωσε να πιει ουίσκι που πιστεύεται ότι ήταν δηλητηριασμένο από τον σύζυγό της. Θάφτηκε σε έναν ανώνυμο τάφο, η θέση του οποίου ακόμη ερευνάται.
2. Γιόχαν Φάουστ
Ο Δρ Γιόχαν Φάουστ ήταν ένας πλανόδιος αλχημιστής, αστρολόγος και μάγος της γερμανικής Αναγέννησης. Η ζωή του έγινε ο πυρήνας της δημοφιλούς ιστορίας του γιατρού Φάουστ από την δεκαετία του 1580, με αποκορύφωμα την τραγωδία του Άγγλου ποιητή Μάρλω «Η τραγική ιστορία του Δρ Φάουστ» το 1589 και τον Φάουστ του Γκαίτε. Ο θρύλος λέει ότι ο Φάουστ ήθελε μια ζωή γεμάτη απολαύσεις και έχοντας αναμειχθεί με τον αποκρυφισμό έμαθε πώς να καλεί το διάβολο, έχοντας κλείσει κιόλας συμφωνία μαζί του δίνοντας την ψυχή του σε αντάλλαγμα 24 χρόνων υπηρεσίας από το σατανά. Δυστυχώς, μετά από 16 χρόνια ήθελε να το σπάσει τη συμφωνία. Οι συνέπειες αυτής της προσπάθειας ήταν να δολοφονηθεί άγρια από τον διάβολο.
1. Άγιος Θεόφιλος των Αδάνων

Ο Άγιος Θεόφιλος ο Μετανοών ή των Αδάνων, ήταν κληρικός του 6ου αιώνα, ο οποίος λέγεται ότι είχε κάνει μια συμφωνία με το διάβολο να αποκτήσει εκκλησιαστική θέση. Η ιστορία του είναι σημαντική, μιας και είναι η παλαιότερη ιστορία συμφωνίας κάποιου με το διάβολο. Ο Θεόφιλος ήταν ο αρχιδιάκονος των Αδάνων της Κιλικίας στη σημερινή Τουρκία. Εκλέχθηκε παμψηφεί ως επίσκοπος, αλλά αρνήθηκε τη θέση λόγω της ταπεινοφροσύνης του και εξελέγη κάποιος άλλος στη θέση του. Όταν ο νέος επίσκοπος στέρησε άδικα της θέσης του αρχιδιάκονου από τον Θεόφιλο, ο Θεόφιλος εξέφρασε τη δυσαρέσκεια του για την ταπεινοφροσύνη του και έψαξε να βρει ένα μάγο για να τον βοηθήσει να επικοινωνήσει με το σατανά. Σε αντάλλαγμα ο σατανάς του ζήτησε να αποκηρύξει τον Χριστό και την Παναγία σε ένα συμβόλαιο που θα υπέγραφε με το ίδιο του το αίμα. Ο Θεόφιλος το έκανε και ο διάβολος τον έκανε επίσκοπο. Χρόνια αργότερα, φοβούμενος για την ψυχή του, ο Θεόφιλος μετανόησε και προσευχήθηκε στην Παναγία για συγχώρεση. Μετά από 40 ημέρες νηστείας, η Παναγία του εμφανίστηκε και τον τιμώρησε προφορικά. Ο Θεόφιλος Την παρακάλεσε για συγχώρεση και Αυτή του υποσχέθηκε να παρέμβει στο Θεό. Έπειτα νήστεψε άλλες 30 ημερών, οπότε και η Παναγία του εμφανίστηκε ξανά, και του έδωσε άφεση. Ωστόσο, ο σατανάς δεν ήταν πρόθυμος να παραιτηθεί από τον Θεόφιλο, και μετά από 3 ημέρες όταν ο Θεόφιλος ξύπνησε βρήκε στο στήθος του το συμβόλαιο. Πήγε τότε το συμβόλαιο στο νόμιμο επίσκοπο και ομολόγησε όλα όσα είχε κάνει. Ο επίσκοπος έκαψε το έγγραφο, και ο Θεόφιλος ήταν πλέον απαλλαγμένος από το βάρος του συμβολαίου του.
Πηγή: http://3otiko.blogspot.com/